Zespół Szkół Muzycznych im. Wojciecha Kilara w Rzeszowie świętuje w tym roku jubileusz 65-lecia działalności.
Początki szkolnictwa muzycznego w naszym mieście sięgają XIX w. zapoczątkowane przez prywatne szkoły muzyczne. Prowadziło je m.in. Kółko Literacko-Muzyczne, później Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej, a także Towarzystwo Muzyczne „Lutnia”. Z powodu trudności finansowych szkoła została rozwiązana. Dopiero 1 października 1944 r. reaktywowano Towarzystwo Szkoły Muzycznej, które wraz ze Związkiem Muzyków Polskich utworzyło szkołę muzyczną. Działalność dydaktyczną szkoła rozpoczęła w dwa tygodnie później w budynku pryz ul. Sobieskiego.
Pierwszym jej dyrektorem był Marian Waigt. Z czasem szkoła przechodziła zmiany w swoim charakterze. Przez pewien czas był to Instytut Muzyczny, później w połączeniu z prywatną szkołą umuzykalniającą powstała Miejska Szkoła Muzyczna, dająca możliwości zdobycia zawodu nauczyciela muzyki albo uprawiania zawodu muzyka. W styczniu 1950 r. szkoła została upaństwowiona, uzyskując tym samym stałą bazę materialną.
Szkoła Muzyczna cieszyła się wielkim zainteresowaniem. Brakowało miejsc, a także rosły oczekiwania ze strony uczniów w dziedzinie wyższego wykształcenia. Dlatego podjęto rozbudowę budynku przy ul. Sobieskiego. 23 czerwca 1956 r. uroczystym koncertem prof. Feliksa Rączkowskiego uświetniono otwarcie odnowionego budynku.
W 1997 r. powstała Szkoła Muzyczna II st., a wcześniej Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I st.
23 października 2002 r. Zespół Szkół Muzycznych otrzymał imię Wojciecha Kilara, światowej sławy kompozytora, który był uczniem tej rzeszowskiej szkoły i tutaj rozpoznał swoje powołanie muzyczne i kompozytorskie. Prof. Wojciech Kilar był także honorowym gościem uroczystości jubileuszowych. Przez lata swojej działalności szkoła wydała wielu znamienitych twórców kultury w dziedzinie muzyki i śpiewu.
W uroczystość św. Józefa społeczność szkolna wraz z rodzicami uczniów i sympatykami Szkoły na Mszy św. w bazylice Ojców Bernardynów dziękowała za lata działalności. Mszy św. przewodniczył o. Rafał Klimas, proboszcz i kustosz sanktuarium wraz ks. prał. Henrykiem Wojdyło, proboszczem z parafii Bożego Ciała w Rzeszowie. Kazanie wygłosił o. Wiktor Tokarski OFM.
Po południu jubileusz uświetnił koncert w wykonaniu uczniów i nauczycieli w Filharmonii Rzeszowskiej.
Lektor parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej Kacper Tomasiak zdobył srebrny medal w skokach narciarskich na skoczni normalnej podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026. Konkurs rozegrano w Predazzo. Sukces młodego skoczka spotkał się z szerokim odzewem w środowisku kościelnym.
Duszpasterstwo Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Bielsko-Żywieckiej napisało w mediach społecznościowych: „Drogi Kacprze, tak jak Ty niosłeś kadzidło przed Panem, tak teraz On niech Cię niesie daleko i bezpiecznie. Jesteśmy z Ciebie bardzo dumni i dziękujemy za Twoje świadectwo wiary”.
Relikwiarz z czaszką rzymskiego męczennika i patrona zakochanych św. Walentego w podziemiach bazyliki archikatedralnej w Przemyślu
Szczątki św. Walentego, rzymskiego męczennika i patrona zakochanych, spoczywają w podziemiach bazyliki archikatedralnej w Przemyślu. Choć współcześnie kojarzony jest głównie z radosnym świętem, od XVIII wieku czczony jest jako orędownik chorych i główny patron archidiecezji.
Relikwiarz z czaszką świętego został umieszczony w skarbcu bazyliki. Okoliczności sprowadzenia relikwii do Przemyśla pozostają tajemnicą, jednak ich obecność jest związana z długotrwałym kultem. - Już od XVIII wieku, i są na to dokumenty, święty Walenty był czczony jako główny patron archidiecezji przemyskiej i prawdopodobnie z tym jest związana obecność tych relikwii w naszej katedrze – tłumaczył w rozmowie z PAP ks. prał. dr Marek Wojnarowski, dyrektor Muzeum Archidiecezjalnego w Przemyślu.
Kard. Edmund Dalbor - pierwszy Prymas Polski po odzyskaniu niepodległości
„Zmartwychwstanie Polski w życiu Kardynała najgłębszą było radością, spełnieniem najserdeczniejszych pragnień, nagrodą za wszelkie trudy i cierpienia” - tak w mowie pogrzebowej mówił o Edmundzie Dalborze jego wieloletni przyjaciel bp Stanisław Adamski. 13 lutego 1926 roku zmarł pierwszy Prymas Polski odrodzonej po zaborach.
„Zmartwychwstanie Polski w życiu Kardynała najgłębszą było radością, spełnieniem najserdeczniejszych pragnień, nagrodą za wszelkie trudy i cierpienia” - tak w mowie pogrzebowej mówił o Edmundzie Dalborze jego wieloletni przyjaciel bp Stanisław Adamski. 13 lutego 1926 roku zmarł pierwszy Prymas Polski odrodzonej po zaborach.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
