Reklama

Polska

Odszedł mistrz

Niedziela kielecka 50/2012, str. 3

[ TEMATY ]

pożegnanie

Kudasiewicz

T. D.

Uroczystości pogrzebowe ks. prof. Józefa Kudasiewicza w bazylice katedralnej w Kielcach

Uroczystości pogrzebowe ks. prof. Józefa Kudasiewicza w bazylice katedralnej w Kielcach

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Stałeś się mistrzem dla studentów biblistyki...” - tymi m.in. słowami bp Kazimierz Ryczan żegnał związanego z Kielcami wybitnego biblistę, ks. prof. Józefa Kudasiewicza - wieloletniego wykładowcę i wychowawcę KUL i kieleckiego WSD, autora głębokich, ale i poczytnych publikacji. Ks. prof. Kudasiewicz zmarł 16 listopada 2012 r. w 86. roku życia i 60. roku kapłaństwa. 20 grudnia obchodziłby Diamentowy Jubileusz Kapłaństwa. Uroczystości pogrzebowe w kieleckiej bazylice pod przewodnictwem bp. Kazimierza Ryczana odbyły się 21 listopada.

Pogrzebową Eucharystię wraz z bp. Kazimierzem Ryczanem koncelebrowali: bp Piotr Skucha - biskup pomocniczy sosnowiecki, biskup siedlecki Zbigniew Kiernikowski oraz biskupi pomocniczy kieleccy - bp Marian Florczyk i bp Kazimierz Gurda, a także opat cysterski o. Edward Stradomski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Obecni byli rektorzy uczelni, m.in. Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach - ks. dr Grzegorz Kaliszewski, Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach - prof. dr hab. Jacek Semaniak oraz kilku uczelni kieleckich. W uroczystości wzięli udział m.in.: 40-osobowa delegacja Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego z prorektor dr hab. prof. KUL Agnieszką Lekką-Kowalik, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego z m.in. ks. prof. Waldemarem Chrostowskim, Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie, zgromadzeń zakonnych. Obecnych było kilkuset księży diecezji kieleckiej, uczniowie śp. Księdza Profesora, rodzina i przyjaciele.

Reklama

„Witaj Królowo Matko Miłosierdzia” - tymi słowami Ksiądz Profesor zakończył swój testament, a bp Kazimierz Ryczan od tego właśnie cytatu rozpoczął homilię pogrzebową. Zwrócił uwagę na zapisanie słowa „Miłosierdzie” wielką literą, jako „zaufanie do końca Świętej Księdze”. Przypomniał także inne zdanie Profesora: „Nieustannie dziękuję za dar życia i powołania, szczególnie za dar umiłowania Świętej Księgi”. - Dał ci Pan łaskę spotkania ze Świętą Księgą - taki otrzymałeś talent. Pokochałeś ją na dobre i na złe, sercem i umysłem, poświęciłeś jej lata medytacji (...). Stałeś się mistrzem dla studentów biblistyki - mówił bp Ryczan. Przypomniał także religijne wychowanie Zmarłego w rodzinie osiadłej w świętokrzyskiej wsi, jego dorastanie w latach okupacji, późniejsze zatroskanie o los studentów (m.in. w okresie stanu wojennego) i posługę wobec ludzi.

Zmarłego Profesora żegnali w krótkich wspomnieniach przedstawiciele środowisk akademickich, m.in. rektorzy, profesorowie, przyjaciele, samorządowcy rodzinnych Kij. Uroczystości pogrzebowe ks. prof. Józefa Kudasiewicza były kontynuowane w Kijach w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył bp Kazimierz Gurda, a homilię wygłosił ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk. Ciało Zmarłego zostało pochowane na cmentarzu parafialnym w Kijach w grobowcu księży.

* * *

Ks. prof. dr hab. Józef Kudasiewicz

Urodził się 23 lipca 1926 r. w Kijach k. Pińczowa. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk bp. Franciszka Sonika 20 grudnia 1952 r. W 1954 r. uzyskał stopień magistra i licencjat teologii. W 1957 r. obronił doktorat na podstawie rozprawy „Geneza symboliki małżeńskiej w eklezjologii św. Pawła”. W 1958 r. studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. W 1959 r. uzyskał licencjat nauk biblijnych. Uzupełnieniem studiów w Rzymie był wakacyjny pobyt w Szkole Biblijnej w Jerozolimie. Po powrocie do kraju w lutym 1961 r. rozpoczął pracę dydaktyczną w WSD w Kielcach i na KUL w Lublinie, gdzie prowadził wykłady z języków biblijnych. W 1965 r. był adiunktem katedry Egzegezy Nowego Testamentu. Habilitował się w 1971 r. na podstawie rozprawy pt. „Jeruzalem w życiu i działalności zbawczej Jezusa. Studium z teologii św. Łukasza”. Od 1972 r. do przejścia na emeryturę kierował Katedrą Teologii Biblijnej Nowego Testamentu przy Instytucie Nauk Biblijnych KUL.
W 1979 r. uzyskał nominację na prof. nadzwyczajnego, a w 1989 r. - profesora zwyczajnego. Był członkiem zwyczajnym m. in.: Towarzystwa Naukowego KUL, Polskiego Towarzystwa Mariologicznego oraz Stowarzyszenia Biblistów Polskich. Był członkiem redakcji naukowej czasopisma „Verbum Vitae” i „Współczesnej Ambony”. Kilkakrotnie odznaczany za osiągnięcia naukowe, w tym Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Ostatnia znacząca nagroda to Feniks 2012. za całokształt osiągnięć naukowych, autorstwo i współautorstwo licznych publikacji, podejmowanie i wyjaśnianie w swoich książkach i pracach trudnych zagadnień świata nauki, Biblii i wiary, popularyzację wiedzy.
Pod kierunkiem ks. Kudasiewicza powstało 240 prac magisterskich, 27 licencjackich i 14 doktorskich. W dorobku prof. J. Kudasiewicza dominują publikacje z zakresu teologii biblijnej Nowego Testamentu. Obszar jego zainteresowań naukowych stanowiły głównie: ewangelie synoptyczne w aspekcie historycznym, literackim i teologicznym oraz tzw. biblistyka stosowana. Był autorem ponad 320 różnego rodzaju publikacji, artykułów oraz opracowań słownikowych i haseł. Napisał 14 książek. Dwie z nich przetłumaczono na języki obce: „Ewangelie synoptyczne dzisiaj” - na język angielski i „Matka Odkupiciela” - ku wielkiej radości autora, także na język rosyjski.
Z jego życzliwości doświadczenia, autorytetu czerpały kolejne pokolenia seminarzystów w Kielcach, słuchając konferencji i popularnych wśród wiernych homilii w kościele seminaryjnym. Od wielu lat pełnił także posługę duszpasterską u sióstr karmelitanek w Kielcach na Kawetczyźnie. Przez ks. prof. Mariana Ruseckiego został nazwany „ojcem polskiej teologii biblijnej”. Każda jego publikacja powstawała w kontekście tradycji Ojców Kościoła, nauczania Soboru Watykańskiego II oraz Ojca Świętego. Jego książki są uważane za doskonałe narzędzie nowej ewangelizacji.

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmarł ks. prof. Józef Kudasiewicz

[ TEMATY ]

Kudasiewicz

Ks. prof. Józef Kudasiewicz

Ks. prof. Józef Kudasiewicz
W święto Matki Bożej Ostrobramskiej – Matki Miłosierdzia zmarł ks. prof. Józef Kudasiewicz. Miał 86 lat.
CZYTAJ DALEJ

Czego uczy nas śmierć kobiety z Minnesoty

2026-01-13 19:21

[ TEMATY ]

felieton

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

„Emocje w USA nie gasną. Demokraci uderzają w ICE i politykę Trumpa. "Każdy, kto jest potomkiem ocalałego z Holokaustu, powie ci, że tak to się właśnie zaczyna" – to tylko nagłówek jednego artykułu, a konkretnie przedruku tekstu Daniel Han i Shia Kapos dla „Politico”. Przytoczony cytat porównujący to, o wydarzyło się w Minnesocie do Zagłady pochodzi z ust Britnee Timberlake, senator stanu New Jersey.

Już samo stwierdzenie, że „każdy, kto jest potomkiem ocalałego z Holokaustu” podpisze się pod jej co najmniej niedelikatnym porównaniem jest nadużyciem, ale pokazuje jak narosły emocje w Stanach Zjednoczonych po śmierci 37-latki z rąk funkcjonariusza Urzędu Celno-Imigracyjnego. Czy te emocje z czymś nam się w Polsce nie kojarzą?
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję