Wiosna coraz bliżej. Wciąż jednak śnieg, deszcz, wiatr i wahania temperatur dają się nam we znaki. Jesteśmy narażeni na przeziębienia i grypę. Dokuczają nam ból gardła, katar i osłabienie. Szczególnie przykre są infekcje dróg oddechowych. Ich objawem może być uporczywy kaszel z trudną do wykrztuszenia wydzieliną
Kaszel - towarzyszący chorobom układu oddechowego - stanowi mechanizm obronny organizmu. Ma na celu oczyszczenie dróg oddechowych z nadmiaru wydzieliny lub z ciał obcych. Kaszel może występować w dwóch postaciach - suchej (wywołanej lekami, chorobami śródmiąższowymi płuc, astmą i zakażeniami wirusowymi) oraz mokrej z odkrztuszaniem wydzieliny (towarzyszącej przeziębieniom, zapaleniu płuc, a nawet gruźlicy).
Mukolityki - ulga w mokrym kaszlu
Kaszel mokry jest szczególnie przykry ze względu na zaleganie wydzieliny. Gdy zrobi się ona zbyt gęsta, trudno ją odkrztusić. W takim przypadku nieocenioną pomoc przynoszą leki mukolityczne, które rozrzedzają wydzielinę śluzową i zmniejszają lepkość śluzu. Są bardzo przydatne w leczeniu górnych i dolnych dróg oddechowych. Można je zażywać w postaci pastylek do ssania.
Naturalnie i skutecznie
Towarzyszący przeziębieniu mokry kaszel najczęściej zwalczamy, ssąc pastylki działające wykrztuśnie. Są one łatwe w użyciu, mają przyjemny smak i, co najważniejsze, szybko przynoszą ulgę. Ważne, aby składniki lekarstw pochodziły z natury. Wyciąg z lukrecji, miód czy sulfoguaiacol (substancja z żywicy drzewa gwajakowego lub drewna bukowego) skutecznie zmniejszają lepkość wydzieliny śluzowej i mają działanie wykrztuśne. Naturalne lekarstwa przeciwkaszlowe to dobre i niedrogie rozwiązanie. Kaszlu nie należy lekceważyć! Nieleczony prowadzi go groźnych powikłań.
Niewłaściwe ogrzewanie mieszkania może być niebezpieczne!
Troska o zdrowie powinna być stale obecna w naszym życiu. Aby jak najdłużej zachować pełnię zdrowia, musimy zadbać o naszą dietę i odpowiednią aktywność fizyczną. Okazuje się jednak, że istotnym czynnikiem wpływającym na stan naszego zdrowia jest jakość powietrza, którym oddychamy.
Jonasz słyszy słowo Pana „po raz drugi”. Księga ukazuje Boga, który ponawia posłanie, gdy prorok wraca z drogi ucieczki. Niniwa jest „wielkim miastem”, znakiem potęgi Asyrii, państwa budzącego grozę w Izraelu. Przepowiadanie ma formę skrajnie krótką. W hebrajskim brzmi: ʿôd ʾarbaʿîm yôm wə-nînəwê nehpāket – pięć wyrazów. Czasownik nehpāket pochodzi od rdzenia hāpak, „przewrócić, odmienić”. Ten sam rdzeń opisuje „przewrócenie” Sodomy, a tutaj staje się zapowiedzią, która prowadzi do przemiany całego miasta. Liczba czterdzieści w Biblii wiąże się z czasem próby i oczyszczenia. Reakcja Niniwitów zaczyna się od wiary: „uwierzyli Bogu”. Potem pojawia się post, wór i popiół, od możnych do najuboższych. Uderza włączenie zwierząt w znak publicznej pokuty. Tekst podkreśla także konkretną zmianę postępowania: odejście od „gwałtu” (ḥāmās), czyli przemocy i wyzysku. Finał nie opisuje wzniosłych uczuć, lecz czyny: „Bóg widział ich postępowanie”. Sformułowanie o tym, że Bóg „pożałował” kary, należy do biblijnego języka mówiącego o Bogu w kategoriach ludzkich (antropopatia); akcent pada na Jego wolę ocalenia. Św. Hieronim zwraca uwagę na wariant Septuaginty, gdzie w Jon 3,4 pojawia się „trzy dni”, i broni lektury „czterdzieści”, łącząc ją z postem Mojżesza, Eliasza i Jezusa. Św. Augustyn tłumaczy, że groźba wobec Niniwy nie jest kłamstwem, skoro prowadzi do nawrócenia. Św. Jan Chryzostom widzi w Niniwie miasto ocalone dzięki upomnieniu, które budzi sumienie, a nie zaspokaja ciekawość o przyszłości. Liturgia Wielkiego Postu stawia tę scenę przy prośbie o znak i kieruje spojrzenie ku nawróceniu, które obejmuje decyzje i relacje.
Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.
Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
