Reklama

Święto szkoły

Szkoła Podstawowa w Zaburzu powstała w 1916 r. W roku 1995 z inicjatywy byłego dyrektora Stanisława Smarkali, nauczycieli i rodziców, za zgodą władz kościelnych i państwowych otrzymała imię Papieża Jana Pawła II. Uroczystości tej przewodniczył bp Jan Śrutwa, który poświęcił sztandar szkoły ufundowany przez rodziców oraz tablicę pamiątkową zdobiącą świetlicę szkolną. Społeczność szkoły otrzymała także błogosławieństwo papieskie. 4 listopada br. szkoła świętowała 7. rocznicę nadania jej imienia.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przygotowanie do uroczystości trwało trzy tygodnie. W tym czasie dzieci wykonywały prace plastyczne na temat ostatniej pielgrzymki Papieża do Polski, przeprowadzone zostały katechezy pt. "Jan Paweł II świadek nadziei". Uczniowie z klas IV, V i VI napisali list do Ojca Świętego, który został wysłany do Watykanu. Młodzież szkolna przygotowała program artystyczny pod kierunkiem Danuty Kurek. Przedstawiciele szkoły brali też udział w Mszy św. papieskiej w Krakowie na Błoniach, więc z pomysłem na program święta szkoły nie było większych problemów.
Tak długo oczekiwany dzień rozpoczęliśmy tradycyjnie Mszą św. w intencji Ojca Świętego, Ojczyzny i społeczności szkolnej. Na wspólną modlitwę do kościoła parafialnego w Mokremlipiu przybyli rodzice oraz dzieci i nauczyciele z pobliskiej szkoły podstawowej. Przed liturgią wystąpiły dzieci. Wyśpiewały radosną atmosferę spotkania z Papieżem na krakowskich Błoniach. Na początku serdeczne pozdrowienie dostojnego Gościa: Bądź pozdrowiony Gościu nasz... i powitanie Polska wita Cię, Kraków wita Cię... Były też wspomnienia staruszki, która pamiętała Papieża jako młodego kardynała, a teraz błogosławi go nieustannie i modli się za niego. Aneta i Beata zaśpiewały piosenkę zespołu Skaldowie napisaną specjalnie dla Ojca Świętego pt. Bóg bogaty w miłosierdzie. Najważniejszą częścią programu było zawierzenie Bożemu Miłosierdziu całego świata. Na zakończenie został odczytany list do Ojca Świętego oraz z wielką mocą zaśpiewana piosenka autorstwa organisty Zbigniewa Kurka.
Po chwili cichej modlitwy rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana przez proboszcza ks. Józefa Buciora oraz proboszcza z parafii Chrystusa Króla w Biłgoraju ks. Henryka Steca. Po Mszy św. społeczność szkoły przeszła na cmentarz, aby tam zapalić znicze i pomodlić się przy grobie państwa Jaśniowskich - długoletnich nauczycieli z Zaburza.
Dalsze świętowanie miało miejsce w szkole. Tu czekał na dzieci gorący obiad, słodycze i pyszny tort. Dzieci mogły też oglądać swoje prace na specjalnie przygotowanej tablicy. Później była już tylko wspaniała zabawa, którą umilił swoją obecnością niedawno przybyły do naszej parafii Ksiądz Proboszcz.
W sobotę, 9 listopada, w odpowiedzi na zaproszenie ks. Henryka Steca zespół ze szkoły w Zaburzu gościł w Biłgoraju. Dzieci jeszcze raz przedstawiły program o Bożym Miłosierdziu, za co spotkały je wyrazy wdzięczności i podziękowania ze strony starszych i młodszych słuchaczy. Miłym zaskoczeniem była zabawa przygotowana przez gospodarza w Domu Parafialnym. Dla dzieci z naszej szkoły była to okazja do zapoznania z rówieśnikami z biłgorajskiej parafii. Dla wychowawców i rodziców zaś miło spędzony czas z Księdzem Proboszczem, który wiele pracowitych lat spędził w Mokremlipiu. W świetlicy integracyjnej Domu czekały na dzieci kanapki, ciasto i gorąca herbata. A potem były gry, zabawy, drobne upominki i loteria. Dzieci bawiły się wspaniale aż do późnego wieczora.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nauczycielka, która miała wyrzucić krzyż do kosza została zawieszona. Jest oświadczenie wójta

2026-01-07 20:08

Karol Porwich/Niedziela

Po powszechnym oburzeniu i zapowiedzi protestu rodziców dotyczącego profanacji w szkole w Kielnie, wójt gminy Szemud wydał oświadczenie. Poinformował w nim o zawieszeniu nauczycielki, która miała wyrzucić krzyż do kosza. Złożył także doniesienie do prokuratury.

Jak pisaliśmy kilka dni temu, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych nauczycielka zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej, a gdy uczniowie zaprotestowali – sama zerwała go i wrzuciła do kosza na śmieci.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Królestwo Boże przychodzi jako uzdrowienie

2026-01-09 19:27

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję