Zakrystia w kościele św. Wojciecha w Książu Wielkim jest wyjątkowa dzięki malowidłom uwieczniającym poprzednich proboszczów, z których wielu – prepozytów – pełniło znaczące funkcje w kraju i być może nawet nigdy do Książa nie zawitało. Zakrystię w formie specyficznego „proboszczowskiego panteonu” wyszykował w 1762 r. ks. proboszcz Adam Brachman.

Na poczesnym miejscu, tuż obok wejścia do prezbiterium, jest wizerunek ks. Adama Komorowskiego, który był w XVIII wieku prymasem Polski i słynnym kaznodzieją, a w Książu Wielkim – prepozytem. Namalowano go w młodzieńczym wieku. Poza innymi wizerunkami, począwszy od 1325, przez kolejne stulecia, jest także pięciu ostatnich proboszczów.

Sufit zdobi malowidło przedstawiające patrona kościoła – św. Wojciecha. Zakrystia jest datowana na XV wiek.

Kościół parafialny pw. św. Wojciecha był wzmiankowany po raz pierwszy w 1326 r. Najstarsze mury obecnej świątyni pochodzą z XV wieku. W ołtarzu głównym znajduje się słynący łaskami renesansowy obraz Matki Bożej Pocieszenia z XVI wieku. W kaplicy św. Jana Chrzciciela są trzy płaskorzeźby (XVI wiek) z czerwonego marmuru, przedstawiające Jana Tęczyńskiego, jego żonę Katarzynę z Łaskich oraz ich córkę, też Katarzynę.

* * *

Czy wiesz, że...

• W Polsce są cztery miejscowości o nazwie Książ: Książ Wielkopolski, Książ k. Wałbrzycha, Książ Wielki i niedaleki Książ Mały. Nazwa wywodzi się od księdza (kniędza), jak dawniej mówiono zarówno na osoby duchowne, jak i świeckie. Dlatego „Książ” mógł oznaczać własność książęcą czy magnacką lub dwór.

• Książ Wielki uzyskał prawa miejskie z rąk królowej Jadwigi w 1385 r.