Dobra teologia nie może być jedynie teorią i czysto intelektualnym wysiłkiem ludzkiego umysłu, lecz musi być bliska codziennemu życiu. Przykładem uczonego, który uprawia taką teologię, jest kardynał Gerhard Ludwig Müller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary. To jeden z powodów, dla których Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu 13 listopada br. nada Kardynałowi tytuł doktora honoris causa.

Profesor Müller przez ponad czternaście lat, w przerwach semestralnych po zakończeniu wykładów, wyjeżdżał z Monachium do najuboższych wiosek peruwiańskich Andów i do dzielnic slumsów Limy, La Paz czy São Paulo, dzieląc życie przez osiem tygodni z najuboższymi ludźmi. Teologiczne myślenie monachijskiego Profesora kształtowało się przez bezpośredni kontakt ze skrajnym ubóstwem: sypiał na glinianej podłodze w prymitywnych chatkach, znosił niewygody związane z pchłami i świnkami morskimi, jadał pospolitą zupę ziemniaczaną i kukurydzę na parze, doświadczał całkowitego braku opieki lekarskiej, elektryczności i toalet. Na bazie tego doświadczenia poznanie misterium wcielonego Słowa, które stało się człowiekiem i zamieszkało między nami, misterium Trójjedynego Boga, który jest miłością, misterium Kościoła i poznanie wszystkich tajemnic chrześcijańskiej wiary pogłębiało się i umacniało. Taka teologia, którą można nazwać teologią najbliższą życiu, musi powalać na kolana, ponieważ wejście w świat najuboższych i dzielenie ich życia wymaga Bożego światła i mocy. To osobiste doświadczenie pozwoliło kard. Müllerowi odnaleźć miejsce teologa w Kościele określanym dzisiaj jako Kościół samarytański. Jeżeli Kościół ma służyć człowiekowi, to powinien stawać się jego bliźnim, tak jak Samarytanin stał się bliźnim obdartego i ciężko rannego człowieka.

Kardynał Gerhard Ludwig Müller jest wyjątkowym człowiekiem i jednym z najwybitniejszych, współczesnych teologów, autorem monumentalnego dzieła „Katholische Dogmatik. Für Studium und Praxis der Theologie”. W swoim życiu i twórczości wpatrzony jest nieustannie we wcielone Słowo Ojca. Zauważa, że Jezus z Nazaretu nie głosi zwykłych teorii i nie pozostawia rzeczy takimi, jakimi one są, lecz prawdziwie odnawia stworzenie, głosząc nawrócenie, które jest możliwe dla wszystkich.

Społeczność akademicka Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu pragnie uhonorować kard. Müllera najwyższą godnością akademicką w podziękowaniu za jego teologię głębi i całości oraz za posługę teologa najbliższą życiu.