Zszedł do grobu przezacny Redaktor ‹‹Kółka Różańcowego››, ale ufamy, że dziełu swemu będzie nadal błogosławił, jak to za życia obiecywał...” – pisały o nim w 1931 r. jego duchowe córki na łamach czasopisma, dziś wychodzącego pod tytułem „Różaniec”.

Błogosławiony z Korzeniówki

Ignacy Kłopotowski urodził się 19 lipca 1866 r. w Korzeniówce Małej koło Siemiatycz; trzy dni później został ochrzczony w obecnej katedrze drohiczyńskiej. Dzieciństwo spędził w Putkowicach Nagórnych, należących dziś (podobnie jak Korzeniówka) do parafii Miłkowice Maćki. Był jedynym synem Jana i Izabeli z domu Dobrowolskiej. Miał jedną siostrę rodzoną oraz czworo rodzeństwa przyrodniego z pierwszego małżeństwa matki. Jego bliskim krewnym był wieloletni proboszcz węgrowski, ks. Kazimierz Czarkowski.

Ignacy kształcił się w Siedlcach (szkoła średnia), Lublinie (seminarium duchowne) oraz w Petersburgu (studia w Akademii Duchownej). W pierwszej szkole zaprzyjaźnił się ze sługą Bożym Adolfem Szelążkiem, pochodzącym z Węgrowa. Święcenia kapłańskie otrzymał Kłopotowski 5 lipca 1891 r. w katedrze lubelskiej z rąk bp. Franciszka Jaczewskiego, pochodzącego z parafii Korytnica.

Apostoł miłosierdzia i słowa drukowanego

Jako kapłan bł. Ignacy przez 17 lat pracował w Lublinie. Ceniący go bp Jaczewski podjął starania, aby ks. Kłopotowski został jego biskupem pomocniczym, ale nie dopuściły do tego władze carskie. W 1908 r. Błogosławiony przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1919 r. został proboszczem przy kościele św. Floriana na Pradze (obecnie katedra warszawsko-praska). Przez całe życie kapłańskie Ignacy odznaczał się wrażliwością na biedę ludzką i organizował dzieła charytatywne. Doceniając znaczenie słowa pisanego w ewangelizacji, założył drukarnię i wydawał czasopisma oraz książki religijne. Z prelekcjami odwiedzał m.in. Liw i Korytnicę. Dla rozwoju swych dzieł w 1920 r. powołał nowe żeńskie zgromadzenie zakonne – Siostry Loretanki. W tej nazwie przejawiała się jego pobożność maryjna, którą można określić mianem „częstochowsko-loretańskiej”. Był przyjacielem bł. Jerzego Matulewicza i wspierał w działalności ewangelizacyjnej bł. Honorata Koźmińskiego.

Chluba Podlasia i ozdoba Mazowsza

Ks. Ignacy Kłopotowski 7 września 1931 r. zakończył pracowite życie, ale nadal działa. Sercem wciąż żywej jego duchowości jest założony przez niego w 1928 r. klasztor w Loretto koło Łochowa. Tu spoczywa jego ciało, a od beatyfikacji 19 czerwca 2005 r. w Warszawie – relikwie. Dziś do sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej i grobu bł. Ignacego pielgrzymują wierni z różnych stron Polski. Na uroczystość odpustową w drugą niedzielę września pątników przybywa kilkanaście tysięcy – z naszej diecezji w kilku pieszych pielgrzymkach z pobliskich parafii oraz z Drohiczyna – od chrzcielnicy, w której Ignacy został włączony do Kościoła. W historycznej stolicy Podlasia, w Domu Księży Emerytów, gdzie posługują Siostry Loretanki, powstała też pierwsza kaplica pod wezwaniem bł. Ignacego. Tam, podobnie jak w katedrze, jest witraż z jego wizerunkiem. Błogosławiony z Korzeniówki jest również patronem Szkoły Podstawowej w Miłkowicach Jankach, zaś w kościołach w Miłkowicach Maćkach i w Repkach oraz we wspomnianej kaplicy drohiczyńskiej są cząstki relikwii tego, który słusznie jest nazywany Chlubą Podlasia i Ozdobą Mazowsza.