Ostatnie dni roku liturgicznego, to czas zabaw, tradycyjnych Andrzejek przed rozpoczynającym się radosnym czasem oczekiwania na narodzenie Jezusa, a zarazem okresem oczyszczania serc i pogłębiania miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.

Jedna z zasad KSM-owicza stawia przed młodymi zadanie, by nieść pogodę ducha w swoje otoczenie. Świętowanie i radość mają w KSM-ie swoje uprzywilejowane miejsce. Nasza służba daje radość, którą powinniśmy promieniować na całe otoczenie. Radość jest owocem Ducha Świętego i pomocą w skutecznym apostolstwie.

Tą radością młodzi ludzie zrzeszeni w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży naszej diecezji, dzielili się podczas diecezjalnych Andrzejek, które miały miejsce 2 grudnia br. w auli Zespołu Szkół nr 4 w Zamościu. Na to wydarzenie przybyło wraz z duszpasterzami 276 osób z różnych zakątków naszej diecezji. Byli to ludzie z KSM-u, jak również młodzież spoza tej grupy formacyjnej, czyli sympatycy KSM oraz młodzi zaangażowani w swoich parafiach.

Bal Andrzejkowy rozpoczął się wspólną Eucharystią w kościele Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu, po czym wszyscy udali się na aulę szkoły, by tam zatańczyć tradycyjnego poloneza. W czasie balu nie zabrakło również miejsca na tańce integracyjne, w których młodzież chętnie brała udział.

Warto wspomnieć, że jednym z zadań KSM-owicza jest też organizacja różnych akcji charytatywnych, z tej też racji Andrzejki KSM połączone były ze zbiórką maskotek, zabawek i słodyczy, którymi obdarowaliśmy z okazji wspomnienia św. Mikołaja tych najmłodszych, oczekujących na otwarte ludzkie serca, a mianowicie dzieci z Domu Dziecka.

Po chwilach radości i zabawy, przychodzi też czas zadumy, refleksji nad swoim życiem, przygotowania serc na spotkanie z narodzonym Panem. Takim czasem jest okres Adwentu, który przypomina o tym, co dla nas jest naprawdę ważne i o tym na Kogo czekamy. To okres duchowego otwarcia na nowe światło, nowe życie i nowe narodzenie Chrystusa w naszych sercach. Nie przegapmy więc tego czasu. Niech zatem Adwent, będzie czasem czuwania, wyciszenia, lepszej modlitwy, poukładania na nowo naszego życia, radosnego oczekiwania nie tylko na święta Bożego Narodzenia, ale również na spotkanie z Chrystusem w wieczności.