Liczę na łaski wyproszone przez Matkę Bożą. Chcemy modlić się w tym miejscu szczególnym dla chorych, gdzie wiele osób doświadcza uzdrowienia – mówi „Niedzieli” Dorota Klukiewicz, mama ośmioletniego, cierpiącego na autyzm Adasia.
Początkowo w pielgrzymce do francuskiego sanktuarium w Lourdes, organizowanej przez HCPT Polska, uczestniczyły dzieci z Krakowa i okolic. W tym roku do grupy 75 pątników dołączy czterech chłopców z Warszawy i okolic. Żeby mogli wziąć udział w pielgrzymce, potrzeba jeszcze 16 tys. zł na sfinansowanie wydatków związanych z podróżą. Rodziców nie stać na pokrycie kosztów pielgrzymki. Każdy grosz przeznaczają na codzienną rehabilitację i terapię. – Jesteśmy ogromnie wdzięczni za każdy gest wsparcia – mówi Dorota Klukiewicz.
Pątnikom będzie towarzyszyć św. Stanisław Papczyński.
– Rodzice wybrali go na patrona pielgrzymki, więc zabierzemy sztandar z wizerunkiem tego świętego – mówi Paulina Świetlicka, terapeutka Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Piasecznie. – W Górze Kalwarii rodzice Michałka, jednego z moich podpiecznych, regularnie modlą się o cud dla swojego syna – wyjaśnia.
Reklama
W czasie tygodniowego pobytu w Lorudes chłopcy będą uczestniczyć w codziennej Mszy św., a także w spotkaniach integracyjnych z niepełnosprawnymi dziećmi z innych krajów. – Codziennie przewidziana jest także kąpiel w basenach z wodą pochodzącą z cudownego źródełka – mówi Paulina Świetlicka.
Wylot pątników samolotem do Lourdes zaplanowano w Niedzielę Wielkanocną. – Wpłaty są dla nas wielkopostną jałmużną, za którą dziękujemy – dodaje Paulina Świetlicka.
Pielgrzymi zabiorą także intencje darczyńców, które można przesyłać na adres: lourdes@hcptpolska.pl. Więcej na temat możliwości wsparcia pielgrzymki na stornie: www. hcptpolska.pl.
To były cztery niezwykłe dni dla ponadpięćdziesięcioosobowej grupy niepełnosprawnych pielgrzymów i ich opiekunów ze Wspólnoty św. Ojca Pio. W dniach 17-20 czerwca pod przewodnictwem ks. Tomasza Filipka z parafii pw. Świętej Trójcy w Legnicy wyruszyli pielgrzymim szlakiem do Wilna, by pokłonić się Matce Bożej Ostrobramskiej.
Pomysł pielgrzymki zrodził się rok temu w Rokitnie podczas majowej modlitwy maryjnej, którą odśpiewaliśmy przy replice Ostrej Bramy z Wilna - powiedział ks. Tomek.
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, które przypada 16 lipca, popularnie zwane jest świętem Matki Bożej Szkaplerznej. Jego początki sięgają drugiej połowy XIII w., kiedy to w zakonie
karmelitów św. Szymonowi Stockowi objawiła się Matka Boża. Miała mu Ona wręczyć szkaplerz, dając obietnicę, że wszyscy, którzy będą go nosić, unikną kary potępienia. Szkaplerz stał się znakiem szczególnej
przynależności do Maryi. W 1726 r. papież Benedykt XIII zatwierdził święto Matki Bożej Szkaplerznej jako święto całego Kościoła.
Duchowi synowie proroka Eliasza na Górze Karmel prowadzili życie kontemplacyjne. Prześladowania tureckie, które dosięgły ich w XII w., wymusiły na braciach przeprowadzkę do Europy. Stolica Apostolska
upatrywała w Braciach Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel skuteczną pomoc w ożywieniu życia chrześcijańskiego. Zakon szybko rozwijał się w Anglii, dzięki zasługom Szymona Stocka. W nocy z 15 na 16
lipca 1251 r., gdy trwał na modlitwie, ujrzał Najświętszą Dziewicę w otoczeniu aniołów podającą mu szkaplerz brązowego koloru. Usłyszał przy tym słowa Maryi: Przyjmij, najmilszy synu, szkaplerz
twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju
i wiecznego zobowiązania. Jan XXII potwierdził oficjalnie te łaski w bulli z 3 marca 1322 r.
Jest druga połowa lipca, marzymy o urlopie, odpoczynku, chwili wytchnienia. I pewnie niewielu z nas pamięta, że mijają właśnie dni miesiąca poświęconego Najdroższej Krwi Chrystusa. Paradoksalnie, właśnie w okresie wakacji, gdy może łatwiej zapomnieć o Panu Bogu, Kościół podsuwa nam coś, co powinno nas zatrzymać.
Brzmi to niemal jak sprzeczność: ten leniwy, słoneczny czas, kiedy najchętniej odkładamy wszystko na później, skrywa w sobie jedną z najgłębszych i zarazem chyba najbardziej zapomnianych tajemnic wiary. A przecież do czasów reformy liturgicznej podjętej po Soborze Watykańskim II istniała osobna uroczystość Najdroższej Krwi Chrystusa (przypadała 1 lipca). Ustanowił ją papież Pius IX w 1849 roku, a Pius X w 1914 roku podniósł ją do rangi osobnego święta. Wraz z upływem czasu jednak, to święto niejako „wtopiło” się w Boże Ciało (Uroczystość Naświętszego Ciała i Krwi Chrystusa) i zniknęło z kalendarza jako odrębne. W sumie, szkoda, bo w zdecydowanej większości przestajemy pamiętać chociażby o tym, że w lipcu odmawia się litanię do Najdroższej Krwi Chrystusa. A pamiętam, jak Marianna Popiełuszko opowiadała mi, że przez cały lipiec codziennie na kolanach modliła się w domu słowami tej litanii razem z mężem i z dziećmi. Być może dlatego ks. Jerzy miał do niej później szczególne upodobanie. Znamienne, że w ostatnim lipcu swego życia w 1984 roku zaczął ją usilnie propagować wśród swoich dawnych studentów, jak opowiadał mi jeden z nich, Wojciech Bąkowski (lekarz, który zmarł około miesiąc temu).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
