Oprawę muzyczną zapewniła Orkiestra Dęta Wąbrzeskiego Domu Kultury. Nabożeństwo pod przewodnictwem ks. Bartłomieja Surdykowskiego sprawowano w intencji owocnego przeżycia kilkudniowych wydarzeń wpisanych w Dni Kultury Chrześcijańskiej. Następnie otwarta została wystawa połączona z wręczeniem nagród laureatom konkursu „Anioł – mój dobry duch”. W kościele pw. Matki Bożej Królowej Polski odbyła się prelekcja s. Hiacynty Błędzkiej nt. „Bł. Edmund Bojanowski – wzór patriotyzmu”. Podczas spotkania przybliżona została sylwetka tego znanego działacza społecznego.
Konkurs wiedzy religijnej dla uczniów szkół podstawowych odbył się 25 kwietnia. Do rywalizacji stanęły cztery drużyny reprezentujące wąbrzeskie podstawówki. Tego samego dnia mieszkańcy mieli okazję uczestniczyć w prelekcji ks. dr. hab. Józefa Dębińskiego „Chrześcijaństwo a islam. Dwa oblicza religijnego uniwersalizmu”. Po południu otwarte zostały dwie wystawy. Pierwsza ekspozycja przedstawiała dewocjonalia pochodzące ze zbiorów prywatnych. Natomiast w galerii WDK zagościło malarstwo Doroty Kruszczyńskiej, pochodzącej z Wąbrzeźna, przedstawiające „Twarz Anioła”.
Tradycyjnie już w ramach obchodów DKCh odbył się rajd wiodący szlakiem kapliczek ziemi wąbrzeskiej. W godzinach popołudniowych 26 kwietnia z pl. Jana Pawła II wyruszyli motocykliści, rowerzyści i piesi. Ważnym punktem rajdu była modlitwa przy jednej z przydrożnych kapliczek. Następnie uczestnicy spotkali się na pikniku integracyjnym w Domu Pomocy Społecznej w Wąbrzeźnie. Kolejnym wydarzeniem był Towarzyski Turniej Piłki Nożnej rozegrany w hali wąbrzeskiego Gimnazjum. Do rywalizacji stanęły trzy drużyny. Byli to reprezentanci ministrantów, księży oraz strażaków.
27 kwietnia wąbrzeskie Podzamcze odwiedziły rodziny z dziećmi, które aktywnie wzięły udział w pikniku „Radosnego chrześcijanina”. Miłośnicy zdrowego stylu życia mogli wykazać się w biegu samarytańskim. Natomiast na scenie amfiteatru wystąpił zespół Nefes oraz dzieci i młodzież w przedstawieniu o bł. Edmundzie Bojanowskim. Muzyka zawierająca przesłanie ewangelizacyjne znalazła liczne grono odbiorców. Tego samego dnia wierni mieli okazję uczestniczyć w Wąbrzeskim Wieczorze Wielbienia.
Wąbrzeskie Dni Kultury Chrześcijańskiej patronatem honorowym objęli: bp Wiesław Śmigiel, burmistrz Wąbrzeźna Tomasz Zygnarowski, starosta wąbrzeski Krzysztof Maćkiewicz. Organizatorami wydarzenia byli: Wąbrzeski Dom Kultury, parafia pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza oraz parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski.
W czwartek 26 sierpnia przypada uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej. Wizerunek Czarnej Madonny z Jasnej Góry na trwale związał się z dziejami naszego narodu. Jednak kult Matki Bożej Częstochowskiej jest znacznie szerszy i obejmuje wiele krajów europejskich, a dzięki polskim emigrantom stał się żywy w Ameryce. Przekracza on także ramy Kościoła katolickiego i jest obecny w prawosławiu. W tradycji Kościoła prawosławnego święto Częstochowskiej Ikony Matki Bożej obchodzone jest 19 marca.
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
Fragment rękopisu "Bogurodzicy" z 1408 r. przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie
Od wieków rozbrzmiewa w polskich świątyniach, niemalże każdego dnia na początku Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu niosąc w sobie modlitwę i narodową dumę. „Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń, która jednoczyła pokolenia w chwilach próby, wciąż porusza serca i inspiruje do refleksji nad korzeniami wiary. O jej niezwykłej historii, duchowym przesłaniu i znaczeniu dla współczesnych Polaków opowiada ks. Igor Urban, dyrektor Metropolitalnego Studium Organistowskiego we Wrocławiu.
Historia Bogurodzicy sięga średniowiecza. - Źródła historyczne podają nam część informacji, które znamy jako właściwe, część to źródła legendarne. Pochodzi z XIII wieku, tutaj w miarę historycy są zgodni. Początkowo przypisywano autorstwo tekstu świętemu Wojciechowi. Dzisiaj już ta teoria jest zupełnie odrzucana. Mówimy, że być może był to Bogumił, który był ówczesnym i kaznodzieją, i spowiednikiem zasiadającym na książęcym szlaku. I mówimy, że jest to pieśń ojców, bo jest to najstarsza pieśń, która towarzyszyła zarówno życiu religijnemu, jak i patriotycznemu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
