Z okolicznych parafii na tę uroczystość przybyli księża oraz przedstawiciele władz samorządowych województwa, gminy Boguchwała, dyrektorzy szkół gminnych, uczniowie i rodzice. Zgromadzonych gości oraz parafian przywitał ksiądz proboszcz Józef Opaliński. Następnie Elżbieta Kręgielewska wygłosiła referat, w którym przybliżyła historię kościoła w parafii Zabierzów.

Ksiądz Biskup poświęcił i pobłogosławił piękny dar jubileuszowy, który wspólnota parafialna złożyła na 300-lecie świątyni – odnowione jej wnętrze – polichromię, nawy główne, ołtarz główny, ołtarze Matki Bożej i św. Piotra oraz odnowioną elewację. Ksiądz Proboszcz dziękował współautorom tego daru, tym którzy przyczynili się do jego powstania, za ofiarność, pracę, modlitwę popartą każdym cierpieniem.

Obecnie parafia Zabierzów łączy Racławówkę z przysiółkiem Zabierzów i Nosówkę. Uroczystość 300-lecia kościoła stała się okazją do podkreślenia trudu i poświęcenia mieszkańców parafii. Wieloletnia modlitwa i ciężka praca zaowocowały przepiękną świątynią, która doczekała się jubileuszu. Na zakończenie uroczystości odśpiewano „Te Deum”. Można było nabyć pamiątki jubileuszu: medale, kubki z nadrukiem kościoła, pocztówki.

Trochę historii

Zabierzów to przysiółek Racławówki leżący u zbiegu Nosówki i Kielanówki. Tytuł kościoła Wszystkich Świętych wskazuje, że to stara parafia, a tradycja mówi, że pierwotnie świątynia była prywatną letnią kaplicą właścicieli Zamku Rzeszowskiego, zjeżdżających na wakacje do Niechobrza. Do parafii Zabierzów należały wsie Racławówka, Nosówka, Kielanówka i Zwięczyca. Obecna świątynia, w stylu barokowym, została wzniesiona przez księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego, właściciela dóbr rzeszowskich, w 1719 r. Kościół ten konsekrował w 1729 r. biskup przemyski Andrzej Pruski. Była to nieduża, jednonawowa budowla kamienna. W 1873 r. dobudowano do niej kaplicę – mauzoleum właścicieli Nosówki Dąbskich i Jędrzejowiczów. W 1909 r. ówczesny proboszcz ks. Marceli Sochański przedłużył kościół i dobudował neobarokową wieżę oraz kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa, sprawił nowe organy i odnowił polichromię z 1875 r.

Ołtarz główny świątyni powstał także w 1873 r., a tworzą go dwa obrazy: mniejszy – „Zdjęcie Pana Jezusa z krzyża”, większy – „Boga Ojca w otoczeniu Świętych”, których autorem jest malarz Tabiński z Rzeszowa. W niszy pod tabernakulum znajdują się relikwie świętych z tamtego okresu.

Kościół otacza od 1895 r. parkan z cegły, fundacji Aleksandra Dąbskiego z Nosówki. Jego oryginalnymi elementami są trzy kapliczki i trzy bramki.

W czasie II wojny światowej Niemcy urządzili na kościelnej wieży punkt obserwacyjny, skutkiem czego budowla została znacznie zniszczona przez artylerię rosyjską.

Kościół to nie tylko budynek, ale ludzie, którzy tworzyli tę historię, dzięki którym świątynia była budowana, odnawiana i utrzymywana. To księża proboszczowie, kolatorzy kościoła, parafianie. Kościół to szczególne miejsce wędrówki pokoleń do Boga.