Pod koniec stycznia w Domu Pielgrzyma w Tomaszowie Lubelskim odbyły się rekolekcje Oazy Modlitwy. Ponad 40 młodych osób spędziło tam ferie, aby wspólnie zbliżać się do Pana Boga i poznawać Go.
Przygotowania trwały od paru tygodni, a animatorzy posługujący przy parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny: Wiktoria, Kinga, Kasia, Iza, Patrycja, Julka, Martyna, Mikołaj wraz z moderatorem ks. Andrzejem postarali się, aby rekolekcje się odbyły.
„Pokarm” był tematem tegorocznych rekolekcji. Przez czas rekolekcji chcieliśmy dostrzec, jak ważny jest on dla nas pod różnymi względami. Pierwszego dnia uświadomiliśmy sobie, że odczuwamy głód – głód fizyczny, jak i głód Boga. Drugiego dnia dowiedzieliśmy się, jak możemy się odżywiać, aby pokarm dostarczał nam potrzebnych składników odżywczych. Pokarmem tak bardzo dla nas ważnym jest oczywiście Chrystus, który ofiarowuje nam Chleb dający życie wieczne – czyli siebie samego. Na koniec zaś, gdy sami napełniliśmy się do syta, uczyliśmy się tym pokarmem dzielić z innymi.
Całe rekolekcje służyły również zbudowaniu wspólnoty. Przy posiłkach (ale nie tylko!), umacnialiśmy siebie wzajemnie, a teraz zostaliśmy posłani do naszego codziennego życia, aby się Chrystusem-Pokarmem dzielić.
Rekolekcje nie odbyłyby się, gdyby nie wsparcie modlitewne oraz zaangażowanie wielu osób. Księża, którzy głosili konferencję pomogli nam zrozumieć jak ważne są modlitwa Ojcze nasz oraz sama Msza św.
Uczestnicy koncertu podczas jednej z poprzednich edycji
Koncert Chwały jaki odbywa się w Tomaszowie Lubelskim z okazji Bożego Ciała przyciąga setki wiernych uwielbiających Pana. Jak będzie w tym roku? Wszystko wskazuje na to, że nie inaczej.
Koncert Chwały każdego roku odbywał się przy sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Tomaszowie Lubelskim. W minionym roku, dzięki przychylności Burmistrza Miasta Tomaszów Lubelski Wojciecha Żukowskiego oraz dyrektora Tomaszowskiego Domu Kultury Dariusza Krecha mógł odbyć się w Parku Miejskim. W tym roku, 30 maja, czyli dokładnie w Boże Ciało ponownie odbędzie się w tym samym miejscu. Dlaczego?
Jeden z najwybitniejszych papieży i filarów średniowiecznej kultury, znakomity duszpasterza, doktor Kościoła Zachodniego, reformator liturgii i postać, z którą legendarnie wiąże się określenie „chorał gregoriański”.
Grzegorz urodził się w 540 r. w Rzymie. Piastował różne urzędy cywilne, aż doszedł do stanowiska prefekta Rzymu. Po czterech latach rządów opuścił to stanowisko i wstąpił do benedyktynów. Własny dom zamienił na klasztor. Ten czyn zaskoczył wszystkich – pan Rzymu został ubogim mnichem. Dysponując ogromnym majątkiem, Grzegorz założył jeszcze 6 innych klasztorów. W roku 577 papież Benedykt I mianował Grzegorza diakonem, a w roku 579 papież Pelagiusz II uczynił go swoim przedstawicielem, a następnie osobistym sekretarzem. Od roku 585 był także opatem klasztoru.
Wybór na papieża
W 590 r. zmarł Pelagiusz II. Na jego miejsce jednogłośnie przez aklamację wybrano Grzegorza. Ten w swojej pokorze wymawiał się. Został jednak wyświęcony na kapłana, następnie konsekrowany na biskupa. W tym samym 590 r. nawiedziła Rzym jedna z najcięższych w historii tego miasta zaraza. Papież Grzegorz zarządził procesję pokutną dla odwrócenia klęski. Podczas procesji nad mauzoleum Hadriana zobaczył anioła chowającego wyciągnięty, skrwawiony miecz. Wizję tę zrozumiano jako koniec plagi.
Pracowity pontyfikat
Pontyfikat papieża Grzegorza trwał 15 lat. Codziennie głosił Słowo Boże. Zreformował służbę ubogich. Wielką troską otoczył rzymskie kościoły i diecezje Włoch. Był stanowczy wobec nadużyć. Ujednolicił i upowszechnił obrządek rzymski. Od pontyfikatu Grzegorza pochodzi zwyczaj odprawiania 30 Mszy św. za zmarłych – zwanych gregoriańskimi.
Podziel się cytatemPrzy bardzo licznych i absorbujących zajęciach publicznych Grzegorz także pisał. Zostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Święty Grzegorz zmarł 12 marca 604 r. Obchód ku jego czci przypada 3 września, w rocznicę jego biskupiej konsekracji. Średniowiecze przyznało mu przydomek Wielki. Należy do czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego.
- Dobrze, że ktoś wymyślił takie stacje, bo są bardzo potrzebne – przekonuje s. Krystyna Marut.
25 lat temu pierwszy pacjent zapukał do Stacja Opieki Caritas im. bł. Anieli Salawy w Gdowie. Poprzedniego dnia kard. Franciszek Macharski pobłogosławił stację, która powstałą w dawnej sali katechetycznej. „To jest centrum Kościoła, który idzie do świata z misją miłości miłosiernej” – podkreślił. Wtedy też swoją posługę wśród chorych i potrzebujących rozpoczęły tutaj s. Krystyna Marut i s. Agnieszka Zaucha ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Ich codzienna praca stała się ważną częścią historii gdowskiej placówki oraz lokalnej społeczności. Początki nie przypominały jednak dzisiejszej, nowoczesnej stacji rehabilitacyjnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
