5. Błogosławieni, którzy uwierzyli

Podsumowując, należy podkreślić, że chociaż zmartwychwstanie Jezusa wykracza poza historię, to jednak dotyka ono historii przez chrystofanie i odkrycie pustego grobu. To, co właściwie nie jest możliwe do określenia w czasie i przestrzeni, pozostawia wyraźne ślady w historii. Można zatem badać te ślady w historii i wnioskować o realnym wydarzeniu zmartwychwstania. Jednakże, w samym akcie wiary paschalnej chrześcijanin przekracza obydwa znaki, ślady w historii, i w wymiarze tajemnicy powierza się w sposób wolny Jezusowi zmartwychwstałemu, uzyskując od Niego przebaczenie grzechów i obfitość łaski.
W patrystyce bardzo mocno podkreślano egzystencjalne znaczenie zmartwychwstania Chrystusa dla nas. Przede wszystkim liturgię eucharystyczną i chrzcielną interpretowano jako wiązanie się chrześcijanina ze Zmartwychwstałym. Meliton z Sardes w Homilii paschalnej (II w.) wkłada w usta Jezusa Chrystusa następujące słowa: "Ja jestem waszym odpuszczeniem, Ja - Pascha zbawienia, Ja - baranek za was ofiarowany, Ja - wasz okup, Ja - życie wasze, Ja - zmartwychwstanie wasze, Ja - światło wasze, Ja - zbawienie wasze, Ja - król wasz. To Ja was wiodę na wyżyny niebieskie, to Ja wam pokażę Ojca przedwiecznego, to Ja was wskrzeszę moją prawicą". Z kolei św. Grzegorz z Nazjanzu (329-389) w mowie Na Święto Paschy daje wyraz doświadczeniu paschalnemu w ten sposób: "Wczoraj dałem się ukrzyżować razem z Chrystusem, dzisiaj razem z Nim okrywa mnie chwała; wczoraj dałem się z Nim zabić, dzisiaj wracam do życia. Wczoraj zszedłem z Nim do grobu, dziś z Nim z martwych powstaję".
Chrystus naprawdę zmartwychwstał! Dla mnie! Dla ciebie! Dla nas! Alleluja!