Żadna z kobiet antycznego świata nie była tak sławna i żadna nie miała takiego wpływu na bieg historii jak Kleopatra. Alberto Angela, znany włoski paleontolog i popularyzator historii, skupia się na tym, które związki Kleopatry z rzymskimi wodzami: Juliuszem Cezarem czy Markiem Antoniuszem, miały wpływ na rzeczywistość końca republiki rzymskiej. Opowieść rozpoczyna się w 44 r. przed Chr., tuż przed zabójstwem Cezara. Moc dziejących się zdarzeń jest tak duża, że niekiedy bohaterka biografii schodzi z pola widzenia. Książka staje się wtedy opowieścią o republice rzymskiej chylącej się ku upadkowi, a nie o Kleopatrze. Wydarzenia zwiastują koniec republiki, który przypada na 27 r. przed Chr., gdy Oktawian otrzymuje od senatu tytuł Augusta. Kleopatra już nie żyje. Wersje jej śmierci są dwie, częściowo ze sobą sprzeczne. „To tak, jakbyśmy poszli do kina zobaczyć dwa filmy na ten sam temat, ale nakręcone przez dwóch różnych reżyserów” – pisze autor.