Piękną tradycją kultywowaną w naszych parafiach są liczne kapliczki, groty czy miejsca poświęcone czci dla Matki Najświętszej. Szczególnie wyraziście dostrzegane jest to w wioskach, gdzie kult Bogurodzicy jest istotnym elementem naszej duchowości. Do takich miejsc dołączył niedawno Lubicz – siedziba jedynej w archidiecezji parafii dedykowanej św. Judzie Tadeuszowi.
Idea powstania miejsca uwielbienia Maryi zrodziła się w Wielkim Poście, kiedy to przedstawiciele Wspólnoty Wojowników Maryi ufundowali i przywieźli z Medjugorie figurę Maryi. Podjęto wówczas decyzję aby na malowniczym placu kościelnym wybudować kaplicę z tą figurą Matki Najświętszej, aby stanowiła miejsce medytacji i osobistego spotkania z Matką Syna Bożego. Wybrano projekt, a pracy nad ostatecznym kształtem podjął się parafianin Czesław Cieślak przy wsparciu wielu wiernych, którzy dopomogli w finansowaniu i pracach budowlanych, jak chociażby miejscowe Koło Gospodyń Wiejskich „Lubiczanki”.
Uroczystość poświęcenia kaplicy Matki Bożej miała miejsce podczas odpustu ku czci św. Judy Tadeusza, a dokonał go kustosz sanktuarium Dzieci Fatimskich w Szczecinie na os. Kasztanowym ks. kan. Marek Maciążek wobec kapłanów dekanatu Banie oraz przedstawicieli całej lubickiej parafii. Pięknym ubogaceniem uroczystości był występ z pieśniami maryjnymi Zespołu Ludowego „Macierzanka” z Pacholąt, filii parafii w Lubiczu.
Tworzenie figur z masy solnej jest pasją p. Marii od wielu lat
Nie pozwala nazywać siebie artystką, choć dzieła jej rąk to prawdziwe dzieła sztuki. Skromna kobieta, której pasją od wielu lat jest tworzenie figur z masy solnej. Robi to, aby pozostawić po sobie ślad dla przyszłych pokoleń i pokazać, że z Bogiem wszystko jest możliwe. O bliskości świętych, niecodziennym zajęciu i wartości wiary z Marią Osiak rozmawia Ewa Melerska.
Ewa Melerska: Jak zaczęła się Pani historia z figurami z masy solnej?
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Mimo upływu lat poszkodowani w katastrofie hali Międzynarodowych Targów Katowickich (MTK) i bliscy ofiar doskonale pamiętają tamte wydarzenia. Większość z nich w rozmowach z PAP podkreślała, że to tragedia, która na zawsze zmieniła ich życie i rana, która nigdy do końca się nie zabliźni.
W najbliższą środę minie 20. rocznica katastrofy hali MTK, w której zginęło 65 osób, a ponad 140 zostało rannych. W sobotę, 28 stycznia 2006 r. w pawilonie nr 1 - największym na terenie MTK - odbywała się ogólnopolska wystawa gołębi pocztowych. Dach hali zawalił się ok. godz. 17.15. Zalegała na nim gruba warstwa śniegu i lodu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
