Ten dom jest darem dla diecezji – mówił abp Mieczysław Mokrzycki podczas otwarcia i poświęcenia Domu „Szilo” w Czeladzi, w roku jubileuszu 30-lecia diecezji sosnowieckiej.
W uroczystość św. Józefa został oficjalnie otwarty i poświęcony Dom „Szilo” w Czeladzi. Wprowadzono tam także relikwie św. Jana Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego. Uroczystościom przewodniczył metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki. Poświęcenie domu to znak trwającego w tym roku jubileuszu 30-lecia diecezji sosnowieckiej. Mszę św. wraz z metropolitą sprawowali bp Grzegorz Kaszak, bp Piotr Skucha oraz księża dziekani i zaproszeni goście. Przed Eucharystią odbyła się konferencja prasowa, w czasie której abp Mieczysław Mokrzycki mówił o pomocy dla cierpiącej Ukrainy, napadniętej przez Rosję Putina i ogarniętej straszną wojną. Dziękował wszystkim niosącym pomoc, a także wołał o pokój.
– Ten dom jest darem dla diecezji, czyli dla ludzi zamieszkujących na jej terytorium lub przybywających do niej w poszukiwaniu wartości duchowych. Niech zatem stanie się on domem, w którym słyszane będą słowa św. Jana Pawła II, którego relikwie dziś wprowadzamy: „Bracia i siostry, nie bójcie się przygarnąć Chrystusa i przyjąć Jego władzę. Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Nie bójcie się, Chrystus wie, co nosi w swoim wnętrzu człowiek. On jeden to wie” – mówił abp Mieczysław Mokrzycki. Po zakończonej Eucharystii została odsłonięta pamiątkowa tablica i pobłogosławiony cały gmach.
Dom „Szilo” w Czeladzi przeszedł na przestrzeni ostatnich lat kapitalny remont, który pozwolił na dostosowanie obiektu do najwyższych standardów sanitarnych, bezpieczeństwa i ekologicznych. Jest też przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Głównym celem podjętych prac było stworzenie w diecezji nowego miejsca, w którym różne instytucje, wspólnoty, ruchy i stowarzyszenia mogłyby odbywać swoje cykliczne lub okazjonalne spotkania. Dom „Szilo” jest jednak również otwarty na organizację wydarzeń o charakterze świeckim. W obiekcie znajduje się kaplica z tabernakulum, 33 miejsca noclegowe, aula na ponad 100 osób oraz 3 sale konferencyjne na ok. 20 osób każda.
Gdy mówimy o Cudzie nad Wisłą, zawsze mamy na myśli zwycięstwo Polaków nad wojskami bolszewickimi odniesione 15 sierpnia 1920 r., w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Prawie nigdy nie mówimy natomiast o poświęceniu naszej ojczyzny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, które miało miejsce 27 lipca 1920 r. na Jasnej Górze
Sytuacja Polski była wtedy bardzo dramatyczna. Wydawało się, że wkrótce wojska bolszewickie zdobędą Warszawę i podbiją cały kraj. Episkopat Polski, zebrany na Jasnej Górze 27 lipca 1920 r., pod przewodnictwem prymasa Polski kard. Edmunda Dalbora, dokonał uroczystego oddania i poświęcenia całego narodu i kraju Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Nasi biskupi szukali ratunku dla ojczyzny w Sercu Pana Jezusa, któremu oddali całą Polskę. I wiemy, że się nie zawiedli. Po trzech tygodniach od tego aktu wydarzył się Cud nad Wisłą. W ten sposób Polska i cała Europa zostały uratowane. W tym akcie poświęcenia, wypowiedzianym uroczyście na Jasnej Górze, zawarte było także zobowiązanie: „My, biskupi polscy, idąc śladem poprzedników naszych, którzy pierwsi uprosili zaprowadzenie Mszy Świętej do Twojego Serca, przyrzekamy Tobie, w tej uroczystej chwili, że będziemy szerzyli wśród wiernych, a zwłaszcza w Seminariach Duchownych, nabożeństwo do Boskiego Serca Twego i zachęcali rodziny, aby się poświęcały Twojemu Sercu”. Tego samego dnia biskupi polscy oddali także cały naród Matce Najświętszej i obrali Ją za Królową Polski. Od kiedy bowiem na naszej ziemi stanął krzyż, Maryja stała się Matką narodu polskiego. Do Niej uciekaliśmy się we wszystkich naszych potrzebach i Jej zawierzaliśmy losy naszych rodzin i całego kraju. W sposób szczególny Jasna Góra stała się miejscem tego zawierzenia. To tutaj polscy biskupi, po poświęceniu ojczyzny Bożemu Sercu, zawierzyli ją także naszej Matce i Królowej. Przez ten akt potwierdzili, że Maryja jest drogą do Jezusa i że kult Najświętszego Serca Pana Jezusa jest ściśle związany z nabożeństwem do Matki Bożej.
„Ofiaruję swój krzyż za Kościół święty, za Papieża, za mojego biskupa diecezjalnego, za duchowieństwo, za nawrócenie grzeszników, za dusze czyśćcowe i za prześladowanych chrześcijan” – napisał w swoim duchowym testamencie Igor Pavan Tres.
Wyświetl ten post na Instagramie Post udostępniony przez Igor Pavan Tres (@igorpavantres)
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Zmartwychwstanie nie usuwa pytań. Ono przynosi pokój pośród nich. Jezus przychodzi do uczniów pełnych lęku – i daje im pokój.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
