W dyskusji o integracji Polski z Unią Europejską bardzo często powraca temat ewentualnego zagrożenia, jakim dla naszej wiary, dla Kościoła i dla chrześcijaństwa w ogóle jest Unia Europejska.
Wskazuje się wówczas na przykład Kościołów w Europie Zachodniej. Mówi się o pogłębiającym się kryzysie w łonie tych Kościołów, o zaniku wartości chrześcijańskich w życiu społecznym,
o spadku powołań czy masowym pustoszeniu świątyń. Zasygnalizowane tutaj procesy przez wielu kojarzone są z bezpośrednim wpływem instytucji Unii Europejskiej na społeczeństwo i Kościół.
Wiele z tych głosów opartych jest jednak na tzw. powszechnym przekonaniu czy obiegowych opiniach. Jak jednak jest naprawdę? Czy rzeczywiście chrześcijaństwo w Europie Zachodniej przeżywa tak
głęboki kryzys? A jeśli tak, to czy rzeczywiście jest to skutek istnienia Unii Europejskiej czy może jakichś głębszych procesów kulturowych?
W krajach Unii Europejskiej studiuje kilkoro naszych kapłanów. Niektórzy z nich są tam już od wielu lat i zdążyli poznać zarówno lokalne Kościoły, jak i miejscowe społeczności. Trzech
z nich zaprosiliśmy do udziału w Aspektowej ankiecie nt. Kościoła, wiary i Unii Europejskiej. Są to: ks. Andrzej Sapieha z Włoch, ks. Marcin Siewruk z Niemiec i ks. Mariusz
Jagielski z Francji. Postawiliśmy im następujące pytania:
Reklama
1. W Polsce panuje prawie powszechne przekonanie, że Kościół w Europie Zachodniej umiera, a świątynie pustoszeją. Czy jest według Księdza słuszna opinia?
2. Kraj, w którym Ksiądz studiuje, jest członkiem Unii Europejskiej. Czy członkostwo w Unii Europejskiej ma wpływ na życie Kościoła. Jeśli tak, to jaki?
3. Czego możemy się nauczyć od katolików w kraju, gdzie Ksiądz obecnie przebywa?
4. Czym - jako katolicy - możemy ubogacić społeczeństwo Zachodniej Europy?
agencia.ecclesia.pt/Oficjalna agencja informacyjna portugalskiego Kościoła
Portugalia: Ponad 30 tys. osób protestowało przeciwko eutanazji i aborcji
Ponad 30 tysięcy osób, głównie młodych, wzięło udział w sobotę w odbywających się w dwunastu miastach Portugalii demonstracjach przeciwko eutanazji i aborcji - poinformowały media w tym kraju.
Największa demonstracja odbyła się w centrum Lizbony, stolicy kraju, z udziałem m.in. działaczy organizacji pro-life, stowarzyszeń katolickich, a także polityków ugrupowań prawicowych.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
W Drezdenku, podczas uroczystej peregrynacji obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, abp Wacław Depo wygłosił poruszające kazanie. Metropolita częstochowski przypomniał, że orędzie z 1877 roku nie jest jedynie kartą z historii, ale palącym wezwaniem do ratowania współczesnego świata poprzez różaniec i powrót do Boga.
W niedzielę 22 marca, Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył arcybiskup Wacław Depo, przewodniczący Komisji Maryjnej przy Konferencji Episkopatu Polski. W jego słowach wybrzmiało wezwanie do głębokiej ufności i oddania się Maryi, która nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. To właśnie Ona przypomina nam w ciszy serca: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”- ucząc posłuszeństwa, pokory i miłości, która przemienia życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
