Szczególnym wydarzeniem dla naszej archidiecezji jest remont „stulecia” Stargardzkiej Kolegiaty NMP Królowej Świata. Świątynia ta powstała w 1292 r. po licznych przebudowach i rozbudowach osiągnęła obecny kształt. W 2010 r. została wpisana wraz z zabudowaniami plebanii i murami miejskimi na listę Pomników Historii. Jest to największy gotycki kościół ceglany na Pomorzu Zachodnim.
Klasa zabytku, jego wielkość i wyjątkowa architektura sprawiają, że dla kustosza kolegiaty ks. kan. dr. Janusza Posadzego remont świątyni jest wielkim zadaniem, który podjął przy pomocy i współpracy z wieloma osobami i instytucjami. Korzystając z dofinansowania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzącego z Unii Europejskiej, dzięki życzliwości premiera Mateusza Morawieckiego, wicepremiera Piotra Glińskiego, ministra Jerzego Kwiecińskiego, eurodeputowanego Joachima Brudzińskiego, posła Michała Jacha, prezydenta Stargardu Rafała Zająca oraz wielu innych przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, przy wsparciu abp. Andrzeja Dzięgi oraz dzięki modlitwie wielu parafian i przyjaciół kolegiaty, cały czas trwają prace mające na celu restaurację tego cennego zabytku. W piątek, 10 marca, w domu parafialnym parafii kolegiackiej odbyła się już jedenasta komisja konserwatorska, która odebrała prace na sklepieniach potwierdzając tym samym, że wykonawca zastosował się do wskazań i sugestii przy pracach renowacyjnych. Jest to ważny moment w historii remontu stulecia kolegiaty. Msza św. dziękczynna w odnowionej kolegiacie w intencji ofiarodawców, budowniczych, wykonawców, restauratorów i przyjaciół kolegiaty sprawowana będzie 26 sierpnia 2023 r. w ramach corocznych obchodów odpustowych.
Księdzu kanonikowi Januszowi Posadzemu i wszystkim zaangażowanym w restaurację stargardzkiej kolegiaty składamy gratulacje w związku z zakończeniem kolejnego, już jednego z ostatnich, etapu remontu „stulecia”.
Niezwykła kolegiata nazywana jest często najpiękniejszym ceglanym kościołem w Polsce.
Podążając śladami św. Dominika i jego duchowych synów dotarliśmy do Stargardu. Już z daleka witają nas dwie gotyckie wieże kolegiaty Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata i kościoła św. Jana Chrzciciela. W 1243 r. miejscowość otrzymała od bp Konrada prawa miejskie, potwierdzone w 1253 r.
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
Poznaliśmy papieską intencję modlitewną na październik. W ramach inicjatywy „Módl się z Papieżem”, Leon XIV zaprasza, by w tym miesiącu modlić się za duszpasterstwo służby zdrowia. To nie jedyne zaproszenie modlitewne Ojca Świętego na październik: w niedzielę w Lourdes prosił, by w październiku wierzący modlili się różańcem w intencji pokoju.
Trzymając w dłoniach wizerunek św. Dymfny, patronki osób cierpiących na zaburzenia nerwowe i psychiczne, Papież poleca w modlitwie osoby, które cierpią psychicznie i zmagają się z różnego rodzaju trudnościami i prosi, by Kościół był „domem otwartym” i „bezpieczną przestrzenią”, w której każdy może znaleźć swoje miejsce i zostać wysłuchanym, bez oceniania. Prosi też Boga o przebaczenie obojętności i stygmatyzacji tych osób, które Pan wzywa „po imieniu, z czułością” i które w nim mogą odnaleźć swoją godność i nadzieję.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
