Ta świątynia przypomina nam o wyjątkowości spotkania człowieka z Bogiem, a jednocześnie o duchowym wymiarze tego spotkania – zaznaczył bp Krzysztof Zadarko.
W koszalińskiej katedrze 25 października odbyły się uroczystości 40-lecia poświęcenia świątyni. Eucharystii przewodniczył biskup diecezji Zbigniew Zieliński, a homilię wygłosił biskup pomocniczy Krzysztof Zadarko. Podkreślił on m.in. rolę głównego kościoła w diecezji. – Katedra jest wyjątkowym miejscem, naznaczonym misją biskupa. To tutaj przewodniczy on liturgii i stąd naucza. Dlatego nazywamy tę świątynię matką wszystkich kościołów w diecezji – powiedział i wymienił najważniejsze liturgie w roku, m.in. Mszę krzyżma czy Triduum Paschalne. Dodał, że mury tej świątyni zostały pokropione wodą święconą, olej został wylany na ołtarz i na ściany, co ma uświadamiać, że ten dom ma tylko jeden cel: oddawanie chwały Bogu.
– Jezus pyta nas dzisiaj: na ile rozumiemy to, kim On jest? Na ile nasze społeczeństwo, które od tysiąca lat jest narodem ochrzczonym, czuje z tego powodu dumę? Czy aby ludzie nie zapomnieli, kim jest Jezus i na czym polega Jego misja? – pytał hierarcha.
Pod koniec uroczystości bp Zieliński przypomniał o czterech niedawnych konsekracjach kościołów w diecezji – św. Jana Bosko w Pile, Matki Bożej Gwiazdy Morza w Mielnie-Unieściu, św. Jana Kantego w Słupsku oraz św. Jana Pawła II w Głobinie. – Niech ten fakt skłoni nas do odkrywania w tym trudnym, za naszą sprawą, świecie tego, co rodzi nadzieję. Będzie to możliwe, jeśli sięgniemy do spraw Boskich, które tu łączą się ze sprawami ziemskimi – podsumował ksiądz biskup.
Koszaliński kościół Mariacki został wybudowany w pierwszej połowie XIV wieku w stylu gotyku pomorskiego. W latach 30. XVI wieku w wyniku reformacji stał się kościołem protestanckim. Katedrą został wraz z utworzeniem diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej w 1972 r. Uroczyste poświęcenie miało miejsce 25 października 1983 r. Obrzędowi przewodniczył bp Ignacy Jeż, pierwszy ordynariusz diecezji.
Odblaskowe opaski były rozdawane do wyczerpania zapasów
Działająca w parafii św. Wojciecha grupa Rycerzy Kolumba po każdej Mszy św. rozdawała odblaskowe opaski. Chętnie sięgali po nie młodsi i starsi.
Świadomi zagrożeń czyhających na pieszych, spowodowanych niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i wcześnie zapadającym zmrokiem, Rycerze Kolumba zachęcali koszalinian do noszenia elementów odblaskowych – nie tylko ze względu na obowiązujące przepisy, ale też z poczucia odpowiedzialności za bezpieczeństwo swoje i innych. W związku z powyższym w pierwszą niedzielę października po każdej Mszy św. rozdawali specjalne opaski wszystkim chętnym, którzy przybyli do parafii św. Wojciecha.
14 września Kościół w sposób szczególny czci Chrystusowy Krzyż, narzędzie męczeństwa, ale i hańby oraz pogardy w antycznym świecie.
W 324 r. matka cesarza Konstantyna - Helena, wówczas 78-letnia już kobieta, wyrusza celem ekspiacji za uczynki syna do Ziemi Świętej. Ówczesny biskup Jerozolimy - Makary - miał okazję rozmawiać z cesarzem o sytuacji, w jakiej znajdowały się święte miejsca i nakłaniał go do podjęcia na tych terenach prac badawczych. Na miejscu dawnej Jerozolimy po zburzeniu przez cesarza Hadriana w 135 r. Świątyni Jerozolimskiej powstała Aelia Capitolina. W miejscu Świętego Grobu powstała świątynia Jowisza Kapitolińskiego. Autor Historii Kościoła Euzebiusz z Cezarei mówi, iż po przybyciu na miejsce cesarzowa Helena kazała zwołać komisję, w skład której weszli kapłani i archeologowie w celu zakreślenia dokładnego planu prac wykopaliskowych. Szczęśliwie zachowane dokumenty w pewnej żydowskiej rodzinie pozwoliły na ustalenie topografii Jerozolimy przed jej zburzeniem. Koszty robót nie grały roli - Konstantyn dostarczył na te cele ogromne sumy pieniędzy. Po kilku tygodniach prac ukazał się wreszcie garb Kalwarii i grota grobu Chrystusa. Wzruszenie ogarnęło wszystkich. W częściowo zasypanym rowie odnaleziono trzy krzyże. Biskup Makary modlił się o możność poznania, na którym krzyżu Zbawiciel dokonał żywota. Podobno przyniesiono umierającą niewiastę, którą dotknięto drzewem krzyża. Przy trzecim dotknięciu kobieta wstała. Wiadomość dotarła do Konstantyna, który każe wybudować na świętym miejscu bazylikę. 14 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi bazyliki, do której wniesiono relikwie Krzyża. Obecna Bazylika Grobu Świętego wybudowana przez krzyżowców zajmuje miejsce trzech budowli wzniesionych przez Helenę: kościoła na cześć Męki Pańskiej, na cześć Krzyża i Grobu Świętego.
Papież Leon XIV zdecydował o budowie na terenie Państwa Watykańskiego nowych przestrzeni dla Watykańskiego Archiwum Apostolskiego i Watykańskiej Biblioteki Apostolskiej. W chirografie podpisanym 14 września podkreślił „wielowiekową troskę” swoich poprzedników o instytucje, które „zachowują i strzegą pamięci administracyjnej i kulturowej Stolicy Apostolskiej”.
Decyzja Ojca Świętego ma odpowiedzieć na rosnące potrzeby obu instytucji. Bezpośrednim powodem decyzji jest znaczny wzrost zbiorów bibliograficznych i dokumentacji, przez co dotychczasowe przestrzenie obu instytucji stały się niewystarczające.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
