Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Wspólnota wspólnot

– Kurs dał mi przede wszystkim nadzieję i radość, że z Panem Jezusem mogę iść przez życie i pokonywać wszystkie trudności i że zawsze mam w Nim oparcie – mówi Marek w swoim świadectwie o kursie „Nowe życie”.

Niedziela sosnowiecka 16/2024, str. I

[ TEMATY ]

diecezja sosnowiecka

Archiwum wspólnoty

Zespół „Rafaela”

Zespół „Rafaela”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kurs został zorganizowany przez Szkołę Ewangelizacji „Rafael”. Szkoła działa głównie na terenie Górnego Śląska i Zagłębia. To także sześć wspólnot lokalnych, które spotykają się w Mysłowicach, Rudzie Śląskiej, Siemianowicach Śląskich, Świętochłowicach, Zabrzu i Dąbrowie Górniczej. Gromadzą się przy konkretnych parafiach, choć nie są typowymi grupami parafialnymi. Są jedną wielką wspólnotą, choć obecną w różnych miejscowościach aglomeracji.

Szkoła Ewangelizacji wytworzyła się ze wspólnoty, która wcześniej spotykała się w parafii św. Józefa w Rudzie Śląskiej. Jest częścią rodziny Szkół św. Andrzeja, które powstały w latach 80. w Meksyku. Inspiracją do jej powstania była Szkoła Ewangelizacji, która już wcześniej funkcjonowała w Bielsku-Białej. To właśnie od nich osoby z „Rafaela” uczyły się posługi oraz organizowania kursów i szkoleń. Choć słowa „szkoła” i „kurs” kojarzyć się nam mogą ze zdobywaniem wiedzy – nie chodzi tutaj tylko o dostarczenie wiadomości, a o możliwość doświadczenia relacji z Bogiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jednym z kursów jest „Nowe życie”, które daje różnego rodzaju doświadczenia, a osoby prowadzące – w większości osoby świeckie – dzieląc się swoim świadectwem, opowiadają o tym, jak relacja z Panem Bogiem wygląda w ich życiu.

– Ktoś najpierw musi chcieć i szukać w swoim życiu Pana Boga. Kurs „Nowe życie” to przede wszystkim wygłoszenie kerygmatu. To podstawy życia chrześcijańskiego, doświadczenia miłości Pana Boga, tego, że jesteśmy grzeszni i upadamy. To „normalne” – nikt z nas nie jest idealny, dlatego warto dzielić się przykładami z naszego życia i różnymi doświadczeniami – tłumaczy Emilia Mejder, dyrektor Szkoły Ewangelizacji „Rafael”. W kursie „Nowe życie” może wziąć udział każdy. Najbliższa edycja odbędzie się 27 i 28 kwietnia w parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Gołonogu w Dąbrowie Górniczej. Zapisać się można pod nr tel. 606 310 040.

Przy tej samej parafii spotyka się jedyna lokalna wspólnota „Rafaela” z diecezji sosnowieckiej. Raz w tygodniu przychodzą na wspólną modlitwę. Słuchają konferencji formacyjnej podsumowującej cały tydzień oraz dzielą się swoimi doświadczeniami w małych grupach. Przed 2023 r. wspólnota i Szkoła Ewangelizacji z Dąbrowy Górniczej nazywała się „Przyjaciele Jezusa”. – Po przyłączeniu się do „Rafaela” jesteśmy częścią większej szkoły. Członkowie wspólnoty z Dąbrowy Górniczej z większym zaangażowaniem uczestniczą w kursach prowadzonych przez SE „Rafael”. Zakres działalności się nie zmienił. Natomiast jesteśmy bogatsi o możliwość wyjazdu np. na rekolekcje dla odpowiedzialnych za wspólnotę. Korzystamy także z doświadczenia osób z „Rafaela”. To są wspaniali ludzie, bardzo otwarci, mający świetne doświadczenie i znający się na rzeczy. Przyłączenie się do „Rafaela”, to była bardzo dobra decyzja – tłumaczy Joanna Rasała, administrator wspólnoty z Dąbrowy Górniczej. Wspólnota stara się włączać w życie parafii: uczestniczy w nabożeństwach do św. Rity, robi też własne, wewnętrzne dni skupienia oraz organizuje razem z parafianami Drogę Światła w okresie wielkanocnym.

2024-04-16 14:14

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kochani, powołani, wybrani

Niedziela sosnowiecka 1/2026, str. I

[ TEMATY ]

diecezja sosnowiecka

Archiwum wspólnoty

Wszyscy jesteśmy powołani, by iść i głosić Dobrą Nowinę

Wszyscy jesteśmy powołani, by iść i głosić Dobrą Nowinę

Ewangelizacja to przygoda na całe życie. Zapał nie musi gasnąć, a wręcz przeciwnie, może udzielać się innym.

Jesteśmy bowiem stworzeni przez Boga do życia czymś, co nas przerasta. Jesteśmy stworzeni do nieustannego rozwoju, bezinteresownego poświęcenia, systematycznego wysiłku, podnoszenia kompetencji i pokonywania trudności oraz do próby realizacji dobrych marzeń, które składa w nas Duch Święty. Gdy idziemy tą drogą, jesteśmy szczęśliwsi. Nie dziwi nas, że św. Paweł pisał o zawodniku, który stając do zawodów, wszystkiego sobie odmawia, a swoje życie przyrównywał do biegu (1 Kor 9,25-26). Taka jest nasza natura i to jest dar od Boga. Te myśli przyświecały organizatorom kolejnej edycji rekolekcji SOAR, które odbyły się w dniach 12-14 grudnia. Stąd nie tylko temat: „Kochani, Powołani, Wybrani”, ale przede wszystkim dobór mówców.
CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Jubileusz „Wieczorów Polskich”

2026-05-20 22:03

Marzena Cyfert

Jubileuszowy "Wieczór Polski"

Jubileuszowy Wieczór Polski

W Sali Sesyjnej Dworca Głównego PKP odbyło się 200. spotkanie w ramach cyklu. Podczas wydarzenia wspominano historię inicjatywy, dziękowano jej twórcom i uczestnikom oraz odkrywano na nowo postać św. Andrzeja Boboli.

Organizatorem spotkań jest Duszpasterstwo Kolejarzy Archidiecezji Wrocławskiej.W słowie powitania ks. Jan Kleszcz, duszpasterz kolejarzy mówił o historii i idei „Wieczorów Polskich”. Początkowo zbierała się grupa osób, zainteresowanych jakąś tematyką, do której zapraszano z prelegenta.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję