Mszy św. dla uczestników zajęć, które odbywały się w dniach 18-24 sierpnia, przewodniczył bp Marek Solarczyk. Pasterz diecezji wyraził radość, że lektorzy chcą korzystać z rad i wsparcia doświadczonych kapłanów. – Jest to również element świadectwa, bo ci chłopcy są we wspólnotach i chcą dalej rozwijać swoje możliwości i zdolności. Ich udział w tych zajęciach jest wielką radością, ale też wdzięcznością za to, że tyle dzieł się już realizuje, i nadzieją, że oni sami będą wzrastać – powiedział.
Ksiądz Mariusz Chamerski, duszpasterz młodzieży i Liturgicznej Służby Ołtarza, poinformował, że szkoła ceremoniarza została zorganizowana w diecezji radomskiej po raz trzeci. – Ceremoniarz to człowiek, który przede wszystkim kocha Boga, kocha liturgię, stąd też wypływa jego zaangażowanie w sprawowane misterium. Bardzo się cieszę, że możemy z tak liczną grupą w naszym seminarium przeżywać szkołę ceremoniarza – podkreślił.
Celem kursu było pogłębienie duchowości liturgicznej i znajomości przepisów liturgicznych oraz organizacji od strony liturgicznej różnego rodzaju przedsięwzięć w parafii. Zajęcia teoretyczne prowadzili ks. Chamerski, ks. Tomasz Herc i ks. Daniel Reguła, a praktyczne – alumni seminarium.
Promocja na funkcję ceremoniarza i lektora odbędzie się 28 września o godz. 11 w katedrze radomskiej, w czasie Mszy św. pod przewodnictwem bp. Solarczyka.
Ojciec Święty mianował ks. dr. Krzysztofa Marcjanowicza z archidiecezji krakowskiej ceremoniarzem papieskim.
Ks. Krzysztof Marcjanowicz urodził się 24 marca 1977 r. w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 8 czerwca 2002 r. 4 listopada 2010 w Papieskim Instytucie Liturgicznym obronił pracę doktorską a od 2011 roku pracował w Papieskiej Radzie ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji. Jest też wykładowcą Papieskiego Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie. Ks. Marcjanowicz jest siódmym w grupie papieskich ceremoniarzy, kierowanych przez prał. Guido Mariniego – Mistrza Papieskich Ceremonii Liturgicznych. Będzie pracował obok księży: Włochów - Pier Enrico Stefanettiego, Diego Giovanniego Ravelli, Marco Agostiniego, Massimiliano Matteo Boiardiego, Vincenzo Peroniego oraz Słowaka Jána Dubiny.
Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
Papież Leon XIV przyjął rezygnację kard. Giovanniego Battisty Re z urzędu dziekana Kolegium Kardynalskiego. Jego następcą został kard. Luis Antonio Tagle, pro-prefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji. Wybór kardynała z Filipin zatwierdził papież 8 października 2026 r. - poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
92-letni kard. Giovanni Battista Re, który pełnił dotąd funkcję dziekana Kolegium Kardynalskiego, otrzymał tytuł emerytowanego dziekana. Jego kościołem tytularnym pozostaje podmiejski kościół Sabina-Poggio Mirteto.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
