Nawet zimą przyroda nie przestaje nas zaskakiwać, ofiarowując swoje dary. Wśród nich wyróżnia się jemioła. To pasożytujący krzew, który rośnie na drzewach w Europie i Ameryce. Zimą jest on oblepiony białymi jagodami. Są lekko toksyczne, dlatego ich połknięcie może spowodować zapalenie żołądka i jelit, wymioty i biegunkę. W celach leczniczych od grudnia do marca zbieramy tylko drobne gałązki jemioły z zielonymi liśćmi. Po zerwaniu kroimy je drobno i suszymy.

Według Jana Biegańskiego, „jemiołę używa się w trzech postaciach: w nalewce, odwarze i w proszku” (Ziołolecznictwo. Nasze zioła i leczenie się nimi, s. 255).

Od 1926 r. jemioła budzi wielkie nadzieje wielu badaczy poszukujących lekarstwa na raka. Udowodniono bowiem, że pobudza ona mechanizmy obronne organizmu oraz wzmacnia działanie leków przeciwnowotworowych. Dlatego może być stosowana podczas chemioterapii oraz w okresie pooperacyjnym.

Jemioła pomaga także obniżyć poziom „złego” cholesterolu; działa łagodząco na dokuczliwe objawy menopauzy; jest wsparciem dla osób nerwowych, a także łagodzi objawy związane z kołataniem serca; działa przeciwzapalnie w przypadku rwy kulszowej. Ponadto łagodzi problemy żołądkowo-jelitowe, działając szczególnie przeciw biegunce.

Ziele jemioły jest stałym składnikiem mieszanek obniżających ciśnienie krwi (Cardiosan) oraz mieszanek przeciwmiażdżycowych (Sklerosan). W sprzedaży dostępne są także krople. Przy ich pomocy możemy obniżyć ciśnienie, a także wspomóc pracę układu krwionośnego.

Gdy idziemy na spacer, rozejrzyjmy się dookoła. Może na którymś drzewie zauważymy przylepioną do gałęzi jemiołę. Przyjrzyjmy się, jak jest piękna, i podziękujmy Stwórcy wszelkiego piękna, że daje nam ją dla poprawy naszego zdrowia.

Nalewka na wzmocnienie

Składniki: 1 szklanka ziela jemioły, 5 szklanek mocnego czerwonego wina

Wykonanie: Ziele zalać winem. Zostawić do maceracji w ciemnym miejscu na 14 dni. Po tym czasie odcedzić i zlać do butelki.

Zastosowanie: Pić 2 razy dziennie po 1 łyżce stołowej, popijając dużą ilością wody.