Jako chrześcijanie mamy misję i obowiązek angażowania się w sprawy społeczne, aby przemieniać rzeczywistość, opierając ją na wartościach chrześcijańskich. W innym wypadku narażamy siebie i nasze rodziny na niebezpieczeństwo demoralizacji.
Takie słowa padły z ust Mirosławy Chmielewicz, odpowiedzialnej za Centralną Diakonię Społeczną Ruchu Światło-Życie, podczas drugiej edycji Formacyjnych Spotkań Społecznych. Wydarzeni odbyło się w dniach 31 stycznia – 2 lutego w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.
Inspiracje ks. Blachnickiego
W ramach Ruchu Światło-Życie Kościołowi w Polsce (ale także poza jej granicami) posługują różne diakonie. Jedną z nich jest Centralna Diakonia Społeczna. Jej członkowie podejmują w codzienności trud propagowania katolickiej nauki społecznej. W tym celu zostały zapoczątkowane Formacyjne Spotkania Społeczne, skierowane nie tylko do członków Ruchu Światło-Życie.
– Pomysł zorganizowania takich spotkań wynika z palącej potrzeby formacji w duchu katolickiej nauki społecznej, ponieważ często jest ona nieznana – mówiła Chmielewicz.
Hasłem spotkań są słowa: „Wolny Człowiek – Wolny Naród”. Jest to idea, którą głosił sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Jego pisma członkowie Diakonii Społecznej traktują jako tekst programowy obok katolickiej nauki społecznej Kościoła.
Jak pomóc młodym?
– Na wydarzenie przyjechało ok. 70 osób z całej Polski. Dzięki temu mogliśmy wymienić się doświadczeniami, porozmawiać o radościach, ale też o problemach w naszych rodzinach, miejscach pracy, parafiach i diecezjach – mówi jedna z uczestniczek.
Reklama
Podczas wydarzenia zostało przedstawionych kilka referatów. Marek Puzio z Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris wyjaśnił, w jaki sposób chronić dzieci przed ideologią gender. Wyjaśnił, jakie prawa gwarantuje rodzicom polskie prawodawstwo i w jaki sposób mogą upominać się o ich egzekwowanie przez szkoły lub inne placówki edukacyjne.
Dyrektor Centrum Życia i Rodziny Marcin Perłowski mówił o zagrożeniach pornografii. – Śmiało możemy mówić o tym, że trwa pandemia pornografii. Obecnie w Polsce według badań NASK 73% młodych ludzi deklaruje, że dostęp do pornografii jest bardzo łatwy, 23% przyznaje się do tego, że korzysta z niej każdego dnia, a prawie 13% mówi, że ogląda treści pornograficzne kilka razy dziennie. Jest to skala przerażająca.
Niezwykli ludzie
Uczestnicy spotkań oprócz referatów dotyczących polskiej szkoły i wychowania dyskutowali także o kwestiach ekonomicznych i gospodarczych.
Profesor Zbigniew Krysiak (SGH w Warszawie, Instytut Myśli Schumana) podjął temat „Solidaryzm społeczno-gospodarczy a idee sługi Bożego Roberta Schumana”. Przytoczył słowa polityka, że „państwo demokratyczne może trwale istnieć jedynie wówczas, gdy nie lekceważy zasad chrześcijaństwa”. Doktor Marek Oktaba (Instytut Myśli Schumana) opowiedział o działalności Powszechnego Uniwersytetu Nauczania Chrześcijańsko-Społecznego, który jest platformą wdrażania myśli społecznej sług Bożych ks. Franciszka Blachnickiego i Roberta Schumana.
Prezes Instytutu Hetmana Żółkiewskiego Łukasz Majchrzak przedstawił uczestnikom wydarzenia niezwykłą, niemal nieznaną postać wielkiego polskiego patrioty i społecznika – kpt. Władysława Polesińskiego.
Uczestnicy spotkań zgodnie stwierdzili potrzebę kontynuowania formacji społecznej i poznawania współczesnych nam ludzi, których heroiczność cnót potwierdził już Kościół.
Doradcy życia rodzinnego działają w całej diecezji
Zgodnie z wieloletnią tradycją Wydział Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Toruńskiej zaprosił doradców życia rodzinnego do udziału w sesji formacyjno-szkoleniowej.
Spotkanie rozpoczęło się 24 stycznia w Centrum Dialogu im. św. Jana Pawła II w Toruniu wspólnym odmówieniem Nieszporów. Było ono także okazją do połamania się opłatkiem i złożenia sobie życzeń na kolejny rok pracy duszpasterskiej. Ks. dr Jarosław Ciechanowski, diecezjalny duszpasterz rodzin, w imieniu własnym oraz Bożeny Szwechowicz, diecezjalnego doradcy życia rodzinnego, skierował do zebranych życzenia na nadchodzący rok posługi: – Życzmy sobie wszyscy, aby duszpasterstwo rodzin w waszych parafiach i ośrodkach, w których działacie, rozwijało się, abyśmy mieli siłę pokonywać wszystkie trudności, które przynosi nam świat i abyśmy nie dali sobie odebrać radości Ducha. Diecezjalny duszpasterz rodzin wyraził wdzięczność za zaangażowanie, oddanie i gotowość do podejmowania odpowiedzialnej służby na rzecz małżeństw i rodzin, życząc jednocześnie obfitości Bożych łask, siły oraz radości w dalszej pracy.
Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.
Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach.
Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja.
Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej.
Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego.
Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego.
Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
2 Lubelska Brygada Obrony Terytorialnej była pierwszą brygadą WOT, która w latach 2019-2021 zrealizowała pilotażowy program wykorzystania koni do transportu uzbrojenia i wyposażenia wojskowego.
W dniach 11-16 maja br. żołnierze sekcji konnej 2 Lubelskiej Brygady Obrony Terytorialnej realizowali szkolenie w ramach programu wykorzystania koni w WOT. W przedsięwzięciu uczestniczyli również zagraniczni żołnierze - przedstawiciele holenderskiej jednostki ceremonialnej Cavalerie Ere-escorte oraz żołnierze ze Szkoły Wojsk Rozpoznawczych Bundeswehry.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
