Jest to uroczystość na cześć Chrystusa, który jest fundamentem Kościoła. On jest Głową, a my Jego członkami – podkreśla ks. Paweł Cembrowicz, proboszcz wrocławskiej katedry. Obchodzenie rocznicy poświęcenia (czyli dedykacji) kościoła to w istocie święto samego Chrystusa, który czyni z kamiennej budowli swoje mieszkanie pośród ludzi. Akt dedykacji oznacza oddanie świątyni na wyłączną własność Boga – odtąd każdy ołtarz, kamień i świeca należą do Niego. Dlatego też rocznica poświęcenia katedry zalicza się do świąt Pańskich. Jak podkreśla ks. Cembrowicz, uroczystość ta nie jest jedynie wspomnieniem historycznego wydarzenia, lecz wyznaniem wiary w Chrystusa – fundament i kamień węgielny Kościoła. To także zaproszenie, by każdy wierny archidiecezji wrocławskiej odnowił świadomość przynależności do wspólnoty Kościoła lokalnego i przypomniał sobie, że przez chrzest jest jego żywą częścią.

Dobiega końca rok jubileuszowy, co stanowi szczególną okazję, by nawiedzić archikatedrę św. Jana Chrzciciela jako kościół jubileuszowy i zyskać odpust zupełny. Świątynia jest otwarta codziennie: w dni powszednie – od 6.00 do 18.30, w soboty – od 8.00 do 18.30; w niedziele – od 7.00 do 19.00. Wierni mogą również skorzystać z sakramentu pokuty: od poniedziałku do soboty w godzinach 8.00-13.00 oraz 17.30-18.30, w niedziele – podczas każdej Mszy św. W katedrze znajduje się również kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu, w której można w ciszy trwać na modlitwie przed Panem.

Archikatedra św. Jana Chrzciciela to nie tylko duchowe centrum archidiecezji, ale i perła historii Wrocławia. Pierwszy kościół katedralny powstał już w X wieku, w czasach Mieszka I. Po zniszczeniach powstawały kolejne świątynie – w XI wieku za Kazimierza Odnowiciela, a w XII wieku z inicjatywy bp. Waltera z Malonne.Właśnie ta trzecia, romańska katedra została poświęcona w 1180 r. przez bp. Żyrosława II. Obecna gotycka świątynia zaczęła powstawać w XIII stuleciu. Choć przez wieki ulegała zniszczeniom – wskutek pożarów, wojen i bombardowań II wojny światowej – zawsze była odbudowywana i ponownie poświęcona, pozostając znakiem trwania wiary wrocławian. Tu warto zacytować bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, który w 1965 r. podczas homilii w katedrze wrocławskiej powiedział: „Jesteśmy świadomi prawdziwej ciągłości dziejowej, jaka istnieje między przeszłością, poprzez teraźniejszość, ku przyszłości. Jesteśmy pełni szacunku dla naszych uczonych, historyków, architektów, badaczy przeszłości historycznej Narodu i konserwatorów, którzy z pietyzmem podejmowali każdy ocalały relikt i szukali właściwego umiejscowienia go. To wszystko świadczy o tym, że Naród nasz, ciągle jeszcze niezwykle młody, nie zestarzał się w swej dziesięciowiekowej drodze”.