Gala wręczenia nagród odbyła się 5 listopada w Sokołowsku, w dawnym sanatorium „Grunwald”, wspaniałym obiekcie, który po opuszczeniu, częściowo spłonął i zapewne nie istniałby, gdyby na ratunek nie pospieszyła mu fundacja. Remonty idą, jak po grudzie, ale postępują, co pokazuje, z jakimi ogromnymi problemami zmagają się właściciele czy zarządcy zabytków na Dolnym Śląsk i że mimo trudu warto te wysiłki podejmować, by uratować przed zagładą choć część naszego dziedzictwa.

Zabytków dużo, pieniędzy mało

Tego typu wspaniałych i czekających na ratunek obiektów na Dolnym Śląsku jest mnóstwo. To najbogatszy w obiekty zabytkowe region w Polsce, ale bynajmniej nie idzie za tym deszcz pieniędzy. Wprost przeciwnie, dostajemy na remonty celowe z budżetu centralnego znacznie mniej niż wiele innych regionów. Pomocną dłoń wyciąga samorząd województwa dolnośląskiego, który co roku zwiększa pulę dotacji na fundusz remontowy zabytkowych obiektów. – Zabytki są częścią tożsamości i dumy Dolnego Śląska, dlatego wspieramy wysiłki ich gestorów w zakresie ich ratowania, aczkolwiek mamy świadomość, że wydatkowane na te cele sumy z budżetu województwa dolnośląskiego są ciągle za małe – powiedział podczas uroczystości marszałek województwa dolnośląskiego Paweł Gancarz.

Miejsce kultu i kultury

Marszałek wręczył dyplomy i statuetki osobiście (nagrodzone instytucje i osoby otrzymały też po 10 tys. zł), a towarzyszył mu członek zarządu województwa dolnośląskiego, Jarosław Rabczenko, notabene legniczanin. W imieniu parafii katedralnej w Legnicy nagrodę odebrał wikariusz, ks. Tomasz Pązik. Wraz z nim przyjechał wykonawca prowadzonych obecnie prac remontowych, Mateusz Stankiewicz. Ks. Pązik poszedł po odbiór nagrody wraz z nim, by pokazać, że tego typu działania to wysiłek wielu ludzi. O wspólnotowym charakterze i znaczeniu dla miasta prowadzonych prac w katedrze świadczy też udział w uroczystości prezydenta Legnicy Macieja Kupaja. Jak podkreślono w laudacji, legnicka katedra „jest nie tylko miejscem kultu religijnego, ale także świadkiem historii i przestrzenią kultury”. Szerokim echem odbiło się odkrycie w 2025 r. podczas remontu północnej wieży tzw. kapsuły czasu. Znaleziska tego typu zdarzają się często, ale to było szczególne, gdyż w kapsule znaleziono dokumenty aż z kilku epok – od XVII do XIX w.

Przeszłość zapisana w kamieniu

Kompleksowa konserwacja wieży, detali architektonicznych i epitafiów z piaskowca to najważniejsze inwestycje prowadzone w katedrze w ostatnich latach. Są to zarówno epitafia mieszczan, jak i szlachty, będące ważnym zbiorowym dokumentem przeszłości miasta.

W sumie nagrodzono tylko 5 osób i podmiotów. Oprócz parafii katedralnej świętych Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy są to: zamek Książ, ksiądz Edwin Pech, proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej Wang w Karpaczu Górnym, Fundacja Marysieńka (zarządza zespołem parkowo-pałacowym w Targoszynie) i Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego (zarządca zamku na wodzie w Wojnowicach).