Szanowny Panie Przewodniczący,
Wysoka Rado Miasta,

Otrzymałem wiadomość o zamiarze poddania pod głosowania Wysokiej Rady Miasta uchwały o lokalizacji kasyna gry w Częstochowie.
Jako biskup tego Miasta, z którego problemami zawsze się identyfikuję, nie mogę nie wyrazić w tej sprawie swojej opinii i swojego protestu.
Protestu wobec narażanie człowieka na pokusę uwikłania w nałóg hazardu, który jest równie groźny i źle rokujący jak nałóg alkoholizmu czy narkomanii.
Nałóg, który degeneruje moralnie, fizycznie i materialnie nie tylko tego, który mu ulega, ale również jego rodzinę i otoczenie.
Sądzę, że o tych skutkach nałogu hazardu nie muszę przekonywać ani Pana Przewodniczącego, ani Dostojnych członków Rady Miasta.
W racjach przekonywających za przyznaniem lokalizacji dla kasyna jest również mowa o tym, że jego właściciele będą się angażować w działalność charytatywną i kulturalną na terenie Miasta. Jeszcze ze starożytności rzymskiej pochodzi powiedzenie „Pecunia non olet”. Takiej tezy jednak przyjąć nie można, podobnie jak z inną równie absurdalną nie można się zgodzić, że za pieniądze z handlu alkoholem będzie się walczyć z nałogiem alkoholizmu. Miłosierdzia nie można czynić za cenę cudzej krzywdy czy cudzej słabości.
I wreszcie, jeszcze jedna racja: Nasze Miasto straciło rangę miasta wojewódzkiego, straciło wielki przemysł włókienniczy, boję się, że traci przemysł hutniczy. Częstochowie pozostała ostatnia szansa, którą można przy mądrej polityce kulturalnej i gospodarczej jeszcze wykorzystać, tą szansą jest Jasna Góra. Kasyna zaś i wszystkich instytucji z nim związanych, również tych z marginesu, nie da się pogodzić z charakterem miasta sanktuaryjnego.
Przedstawiam te racje, podane zresztą w wielkim skrócie - Wam Szanowni Panie i Panowie - Radni Częstochowy do rozwagi. Podjęcie decyzji pozostawiam Waszemu wyczuciu moralnemu i Waszemu sumieniu.
Przyjmijcie, proszę, wyrazy mego głębokiego szacunku.

Częstochowa 28 lutego 2003 r.