"Nikogo nie oceniam. Ktoś inny to robi. Ja zaś obiecuję, że nie zapomnę wyświadczonego dobra. Świadomość, że żyję w takiej rodzinie serc życzliwych, świadomość, że kocham to, co robię jest moim wewnętrznym skarbem. Noszę w sercu przekonanie, że te małe strumyki naszej pracy, zaangażowania, ludzkiej miłości i przyjaźni prowadzą do jednego wielkiego oceanu miłości nieskończonej i niepojętej." Tymi słowami ks. prof. Henryk Misztal podziękował za zorganizowanie międzynarodowego sympozjum prawa kanonizacyjnego połączonego z wręczeniem mu Księgi Jubileuszowej. Tytuł przedpołudniowej sesji naukowej, odbywającej się 25 kwietnia br. uroczystości, "Aktualne zagadnienia postępowania kanonizacyjnego" dotyczył zagadnień, którymi zajmuje się Ksiądz Jubilat już 40 lat w Katedrze Prawa Kanonizacyjnego i Katedrze Prawa Wyznaniowego KUL.

Otwierając sympozjum Dziekan Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL ks. prof. Andrzej Dzięga powiedział, że jego temat wprowadza uczestników w jeden z najtrudniejszych obszarów badań kanonicznych i aktywności Kościoła. Postulaty kierowane do wiernych, aby podejmowali życie święte zależy od woli samych wiernych. Weryfikacja świętości dokonuje się natomiast po śmierci kandydata na ołtarze. Kościół musi więc podchodzić z wielką starannością do procedur i przepisów zmierzających do beatyfikacji i kanonizacji. Ksiądz Profesor, który brał udział w wielu postępowaniach kanonizacyjnych jest więc mistrzem w tej dziedzinie prawa.

Od strony organizacyjnej i formalnej sesję poprowadził ks. dr Tomasz Kaczmarek. Pierwszym prelegentem był o. prof. Ambrogio Eszer OP z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. Według niego pierwsze dwa wieki Kościoła Katolickiego świętość widziały w męczeństwie. Nowe pojecie świętości wiąże się z naśladowaniem Chrystusa, przenosi też akcent z płaszczyzny kultu na płaszczyznę moralną. Trzeba przy tym pamiętać, że:"świętość nie jest w przeważającym stopniu owocem wysiłku ludzkiego, lecz przede wszystkim owocem łaski, która staje się widoczna, tylko do pewnego stopnia w swoim wymiarze całkowitym i prawdziwym dla oczu oświeconych wiarą". O procesowym charakterze instrukcji diecezjalnej w sprawach kanonizacyjnych mówił ks. prof. Jose Luis Gutierrez, który podobnie jak jego przedmówca pracuje w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Ponadto jest profesorem Wydziału Prawa Papieskiego Uniwersytetu Świętego Krzyża w Rzymie. Stwierdził on, iż beatyfikacja i kanonizacja stanowią wolny akt Papieża. Poprzedza go proces posiadający trzy elementy. Pierwszy z nich to opinia świętości, która jest powszechnym przekonaniem wiernych o heroiczności cnót praktykowanych lub o męczeństwie doznanym przez sługę Bożego, połączonym z odwołaniem się do jego wstawiennictwa. Oprócz świadectw zdolnych zweryfikować opinię, proces kanonizacyjny ma także jako przedmiot zbieranie dowodów ze świadków i z dokumentów dotyczących cnót w stopniu heroicznym lub odnośnie męczeństwa kandydata na ołtarze. Trzecim elementem jest cud zaistniały za jego wstawiennictwem, który trzeba udowodnić jako fakt przekraczający siły natury. W dalszej części sympozjum ks. dr Hieronim Fokciński SI mówił o potwierdzeniu kultu w aktualnej praktyce kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, a o. dr Gabriel Bartoszewski OFMCap. scharakteryzował cudowne zjawiska, które były podstawą do wyniesienia na ołtarze polskich świętych i błogosławionych przez Papieża Jana Pawła II.

Po oficjalnym otwarciu uroczystej sesji popołudniowej przedstawiono Księgę Jubileuszową "Divina et humana", której twórcami było 47 autorów. Omawiający ją ks. dr Piotr Stanisz stwierdził, iż jej tytuł został podyktowany specyfiką naukowej aktywności Jubilata, powoduje bowiem refleksję nad prawem kanonizacyjnym. Ksiądz Profesor nieustannie akcentuje potrzebę kształtowania życia zgodnie z nadprzyrodzonym powołaniem człowieka. Realizując zaś badania z zakresu prawa wyznaniowego zwraca uwagę na konieczność zagwarantowania prawa każdego człowieka do wolności religijnej również w państwowym porządku prawnym. Laudację ku czci Jubilata wygłosił ks. prof. Antoni Dębiński - Prodziekan Wydziału Prawa KUL. Księgę Jubileuszową wręczył mu natomiast Dziekan Dzięga.

Po tym uroczystym akcie przemówił Rektor KUL - ks. prof. Andrzej Szostek. Charakteryzując zbiorowe dzieło, będące wyrazem uznania dla ks. prof. Misztala stwierdził, że przywołuje ono nade wszystko fundamentalne dla całej ludzkości i każdego poszczególnego człowieka wydarzenie, które miało miejsce 2000 lat temu. Fakt, że Bóg stał się prawdziwym człowiekiem i wezwał każdego z nas do udziału w swoim bóstwie stanowi wciąż niewyczerpane źródło zdumienia, zachwytu i wdzięczności. W Chrystusie nastąpiło bowiem spotkanie tego, co Boże (divina) z tym co ludzkie (humana). Każdy człowiek, a szczególnie kapłan zanurzony jest w tym cudzie zbawczego spotkania Boga z człowiekiem, służy tej tajemnicy życiem. Już 40 lat Jubilat służy tej prawdzie z pełnym zaangażowaniem. Na koniec swojej wypowiedzi Ksiądz Rektor życzył, aby Jubilat mógł nadal dzielić się z całym środowiskiem KUL swoim bogactwem wiedzy i doświadczeniem, swym świadectwem i kapłaństwem.

Na zakończenie przemówił sam Jubilat. Na początku swego ciepłego i pełnego mądrości słowa Ksiądz Profesor podziękował Stwórcy za dar życia, rodzicom za wychowanie i przekazany system wartości oraz wszystkim dobrym ludziom, których spotkał na swej drodze życia. Jego zdaniem życie jest tak drogocenne, zachłanne, hojne w reprodukcji, uparte w trwaniu, nieprzypadkowe w swoim źródle. Przyznał, że Stwórcę odkrył nie tyle w wykładach uczonych, ile w podziwie dla piękna przyrody i świata. Przez długi czas nie mógł Go określić, aż w końcu zrozumiał, że jest wielką miłością, której należy szukać nie wyłącznie rozumem, ale może więcej nawet sercem. Wiara w Boga nadała sens jego życiu. To On także pozwolił mu spotkać na swej drodze ludzi, którzy potrafili w swoim życiu łączyć to, co boskie i ludzkie. Wspominał, ze KUL pozwolił mu zdobyć wiedzę teologiczną i prawniczą, rozszerzył horyzonty myślowe, pomógł się rozwinąć oraz dał mu niepowtarzalną atmosferę inspiracji i niepokoju naukowego. Tu znalazł wielu przyjaciół i zostawił wiele wysiłku, ale otrzymał o wiele więcej. Oddał także ukłon młodości, dziękując swoim studentom, za poszukiwanie prawdy i życzliwość. Wyrazy wdzięczności skierował także do prelegentów i organizatorów sympozjum. Przyznał, że ten dzień jubileuszu jest wiosną w jesieni jego życia.