Przed dwoma laty, dnia 2 czerwca 1999 r., biskup łowicki Alojzy Orszulik powołał do życia nową placówkę duszpasterską w Łowiczu. W dzielnicy miasta zwanej Korabką erygował Centrum Formacji Młodzieży, Ośrodek Duszpasterstwa pw. św. Wiktorii, którego rektorem został ks. Wiesław Frelek. Młody duszpasterz objął placówkę na Korabce 22 czerwca tegoż roku. W kilka dni później 27 czerwca odprawił w kościółku, będącym w stanie surowym, pierwszą Mszę św., na którą przybyło bardzo wielu mieszkańców z okolicznych ulic. Przez następny rok wykazali się oni wielkim zaangażowaniem w życie parafii. Dzięki temu w przeciągu roku dokonano w kościele i stojącym obok budynku Centrum Formacji Młodzieży bardzo wielu prac wykończeniowych. Jednocześnie przez cały ten okres wśród mieszkańców Korabki mówiło się o projekcie przekształcenia

Ośrodka Duszpasterskiego w parafię. I stało się. W rok później, tj. 27 czerwca 2000 r., w 1. rocznicę sprawowania pierwszej Mszy św., na Korabkę przybył Biskup Łowicki, by celebrować uroczystą Eucharystię dziękczynną za miniony rok działalności Ośrodka. Ku zaskoczeniu wszystkich, Ksiądz Biskup obwieścił: "Pragnieniem tutejszego duszpasterza jest oddać wszystkich tutejszych wiernych pod opiekę Matki Nieustającej Pomocy. Pragnę dziś ustanowić tę wspólnotę, która od roku rozwijała się w określonych granicach we wspólnotę parafialną. Niniejszym aktem ustanawiam parafię pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i ten sam tytuł nadaję tej świątyni. (...) Jestem pełen nadziei, iż pod płaszczem opieki Matki Najświętszej bezpiecznie będzie was prowadzić ku Bogu".

Ta decyzja rozradowała wszystkich wiernych osiedla Korabka, którzy z jeszcze większym entuzjazmem zaczęli się angażować w prace materialne przy kościele. I rzeczywiście przez ostatni miniony rok, a drugi istnienia świątyni w tej części Łowicza, kościół i cały ośrodek duszpasterski wypiękniał wewnątrz. W drugą rocznicę jego erekcji a w pierwszą powołania do życia parafii, dnia 27 czerwca br. na Korabkę przybył ponownie Biskup Łowicki, by uroczyście celebrować Sumę odpustową w dzień Patronki parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Został uroczyście powitany przez parafian na czele ze swoim proboszczem ks. Wiesławem, który w słowie powitalnym wyraził swą wielką wdzięczność za tę wspólnotę: "Dziś przybywasz, by razem z nami dziękować Bogu za dar parafii i dar Patronki. Trwaliśmy przez trzy dni na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem razem z Matką Nieustającej Pomocy, by dobrze przygotować serce na dzisiejszy dzień. Bądź pozdrowiony w tej wspólnocie, Czcigodny Ojcze. Pragniemy otworzyć dziś w sposób szczególny nasze serca na działanie Bożej łaski. Chcemy przyjąć Twoje słowo i pasterskie błogosławieństwo. Dzisiaj dziękuję za tę wspólnotę, za tych ludzi, za ich zaangażowanie, za serce, które składają codziennie na tym ołtarzu razem z darami chleba i wina. Raduję się, że jesteś wśród nas, Pasterz naszego Kościoła łowickiego. Dziękuję za Twoją troskę o tę wspólnotę. Wiem, że chowasz nas w swoim sercu i stale czuwasz, by to, co się tu na Korabce dokonuje, było ku chwale Boga i pożytkowi Ludowi Bożemu".

Uroczystą Mszę św. koncelebrowaną wraz z Księdzem Biskupem sprawowali księża neoprezbiterzy, wyświęceni 16 czerwca br., wśród nich dwóch miejscowych parafian: ks. Witold Panek i ks. Rafał Babicki, co również dodało splendoru całej uroczystości.

W swoim słowie Ksiądz Biskup wyraził wielkie uznanie dla parafian, ich wiary, która przekłada się na czyn widoczny w postaci pięknie wykończonej świątyni. "Nie myślałem, kiedy w ubiegłym roku wchodziliśmy do tej świątyni, aby wmurować akt erekcyjny, że w tak krótkim czasie wy, Drodzy Parafianie, wraz ze swoim Proboszczem zdołacie tak tę świątynię i całe to centrum wyposażyć, że dzisiaj ono jest prawdziwie miejscem godnym Bożego Domu. Składam Wam wyrazy głębokiego uznania za wasz trud, za wasze poświęcenie i za wasze zaangażowanie, bo bez niego Ksiądz Proboszcz, aczkolwiek młody, to przecież niewiele by mógł zrobić. A dzisiaj myślę, że i wy mieszkańcy, Parafianie jesteście zadowoleni i także Proboszcz ma powód do dumy, że ma tak ofiarnych i zaangażowanych parafian a dzięki nim tak piękną świątynię i ośrodek duszpasterski". Oczywiście jest w parafii jeszcze wiele do zrobienia i Ksiądz Proboszcz posiada perspektywiczne plany duszpastersko-materialne. Pozostaje więc tylko życzyć mu i całej jego wspólnocie, by nadal towarzyszył im taki entuzjazm i taka wiara, która mówiąc językiem św. Pawła potrafi "góry przenosić".