Patriarcha podkreślił, że w wielu regionach świata panuje bardzo trudna sytuacja, w którą wpisują się terroryzm i ekstremizmy. I choć nie mają one nic wspólnego z religiami, to często odwołują się do zasad religijnych. Trzeba to demaskować i odrzucać, gdyż „żadna prawdziwa religia nie wyklucza ani nie prześladuje”. Przeciwnie, religie głoszą i zachęcają do miłości, tolerancji i solidarnej akceptacji innego.
- Religie - wskazał Bartłomiej - nie mogą zastąpić polityki i do tego nie dążą. Mogą jednak inspirować do działalności obywatelskiej i politycznej, uwrażliwiając na rozwój i spójność społeczną, ochronę stworzenia, zrównoważony rozwój i zaprowadzenie kultury braterstwa. Mogą uporczywie proponować rozwiązania odrzucające wojnę i przemoc, walczące natomiast o tolerancję i solidarność.
Patriarcha podkreślił konieczność dialogu międzyreligijnego, przydatnego w stawianiu czoła tym, którzy wykorzystują religię i sieją nienawiść. Spotkanie i współpraca różnych religii stanowi mocne wsparcie dla obrony godności człowieka i pomaga w okazywaniu coraz większej solidarności z najsłabszymi i bezbronnymi. Dialog międzyreligijny jest prawdziwym antidotum przeciwko nietolerancji i nienawiści, tym samym służąc braterstwu i równości między ludźmi, zaznaczył prawosławny hierarcha.
Bartłomiej uznał, że w relacjach między Wschodem i Zachodem oraz w walce z wszelkimi formami przemocy ubiegłoroczny Dokument o Braterstwie Międzyludzkim jest busolą, która może zapewnić współpracę, tolerancję i przyjaźń.
Opole: zainaugurowano obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan
Ekumenicznym nabożeństwem w kościele św. Józefa w Opolu - Szczepanowicach zainaugurowano diecezjalne obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Modlitwie przewodniczył proboszcz parafii, ks. dr Sławomir Pawiński. Uczestniczył w niej także pastor Mariusz Muszczyński z zielonoświątkowej Wspólnoty „Ostoja” w Opolu.
Obaj duchowni podkreślają, że ich świątynie sąsiadują ze sobą, a oni się przyjaźnią i chętnie się spotykają i współpracują. Ks. Pawiński przypomniał, jak trafił - chodząc po kolędzie - do domu pastora. Został serdecznie przyjęty i zaproszony do wspólnej modlitwy. Modlitwa w kościele św. Józefa w czasie Tygodnia Ekumenicznego była - już po raz drugi - formą rewizyty.
CZYTAJ DALEJ
Dlaczego Epifania przypada 6 stycznia?
Ustalenie daty obchodów uroczystości Objawienia Pańskiego nie dokonało się przypadkowo. Choć nie została wskazana przez Pismo Święte, to posiada symbolikę opartą na tekstach biblijnych
Zanim przejdziemy do omówienia symboliki kryjącej się pod datą dzienną 6 stycznia, należy najpierw wyjaśnić nazwę uroczystości, którą wówczas obchodzi Kościół. Ta najbardziej rozpowszechniona wśród wiernych w Polsce to święto Trzech Króli. Z kolei w polskiej edycji ksiąg liturgicznych figuruje określenie Objawienie Pańskie. Natomiast w księgach łacińskich i w całej tradycji chrześcijańskiej od początku funkcjonuje nazwa Epifania, pochodząca z języka greckiego (epifaneia), która oznacza „objawienie”, „ukazanie się”. Chodzi o objawienie się Jezusa Chrystusa, Wcielonego Syna Bożego jako Zbawiciela świata. Nazwą „epifania” określano narodzenie Jezusa, Jego chrzest w Jordanie i dokonanie pierwszego cudu na weselu w Kanie Galilejskiej. Taką treść miało pierwotne święto Epifanii, które powstało ok. 330 r. w Betlejem. Obejmowało ono początkowe tajemnice zbawienia, o których informują nas pierwsze rozdziały Ewangelii ze skupieniem się na tajemnicy narodzenia Chrystusa. Epifania ulegała ewolucji wraz z jej rozszerzaniem się poza Palestynę. Na Wschodzie stanie się pamiątką chrztu Jezusa w Jordanie, a na Zachodzie będzie stanowić obchód trzech cudownych wydarzeń (tria miracula) stanowiących początkowe objawienia chwały Bożej Zbawiciela: pokłon Mędrców ze Wschodu, chrzest w Jordanie i cud w Kanie Galilejskiej, przy czym z czasem hołd magów rozumiany jako objawienie się Chrystusa poganom zdominuje niemal wyłącznie łacińską celebrację Epifanii. W ludowej świadomości stanie się ona zatem świętem Trzech Króli ze względu utożsamienie mędrców z królami na podstawie niektórych biblijnych tekstów prorockich, a ich liczba zostanie ustalona w związku z trzema darami, jakimi zostało obdarowane Dzieciątko Jezus. Te różnice między Wschodem a Zachodem nie przekreślają jednak faktu, że istotną tematyką tego obchodu liturgicznego pozostaje objawienie się Boga w Chrystusie.
CZYTAJ DALEJ
_1766416222.jpg)
