Reklama

Kościół w liczbach

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nasza bielsko-żywiecka diecezja obchodzi 15-lecie swego istnienia. To czas, w którym powstawał Kościół lokalny - żywotna część Kościoła powszechnego. 15 lat to historia budowania struktur widzialnych. Urzędy Kurii Diecezjalnej, dekanaty, parafie - to wszystko potrzebne jest, aby mogła funkcjonować diecezjalna wspólnota w swym wymiarze instytucjonalnym. Obok zamieszczamy dane statystyczne opisujące stan naszej diecezji za rok 2006.

Patroni diecezji:

Św. Maksymilian Maria Kolbe Św. Jan Kanty Św. Jan Sarkander

Powierzchnia:

ok. 3 000 km2

Mieszkańcy:

ok. 805 000

Katolicy:

ok. 720 500

Inne wyznania:

ok. 80 000

Dekanaty:

22
andrychowski,
Bielsko-Biała I (centralny),
Bielsko-Biała II (starobielski),
Bielsko-Biała III (wschodni),
Bielsko-Biała IV (zachodni),
cieszyński,
czechowicki,
goleszowski,
istebniański,
jawiszowicki,
jeleśniański,
kęcki,
łodygowicki,
milowski,
osiecki,
oświęcimski,
radziechowski,
skoczowski,
strumieński,
wilamowicki,
wiślański,
żywiecki

Parafie:

204, w tym:

17 zakonnych 4 ośrodki duszpasterskie

Liczba kościołów i kaplic:

305

Liczba uczęszczających do Kościoła:

ok. 290 000

Liczba przystępujących do Komunii:

ok. 99 000

Kapłani diecezjalni:

541, w tym:

przebywających na terenie diecezji: 465 wyświęconych w 2006 roku: 15 przebywających poza diecezją: 41
- w kraju: 22
- za granicą - 18
- na misjach - 1
emerytów: 27 (na terenie diecezji: 19, poza diecezją: 8) kapłanów zakonnych: 113 braci zakonnych: 20

Placówki i domy zakonne męskie:

26

Seminarium Duchowne:

98 kleryków, w tym 15 diakonów

Szkoły katolickie:

przedszkola: 3 szkoły podstawowe: 2 gimnazja: 3 szkoły średnie: 3 szkoła wyższa: 1

Katecheci:

711, w tym:

księży diecezjalnych: 340 księży zakonnych: 6 braci zakonnych: 1 sióstr zakonnych: 56 katechetek świeckich: 280 katechetów świeckich: 28

Siostry zakonne:

523, w tym:

kontemplacyjnych: 57 czynnych: 457 bezhabitowych: 4 instytutów świeckich: 5

Placówki i domy zakonne żeńskie:

61

(Żródło: www.diecezja.bielsko.pl)

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Znak w Kanie odsłania Jezusa jako dawcę życia

2026-02-14 11:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
CZYTAJ DALEJ

Polak zdobywcą Oscara

2026-03-16 06:58

[ TEMATY ]

Oscary

PAP/EPA/JILL CONNELLY

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

Maciek Szczerbowski (L) i Chris Lavis

„The Girl Who Cried Pearls” Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa została doceniona w nocy z niedzieli na poniedziałek Oscarem dla najlepszej krótkometrażowej animacji.

Maciek Szczerbowski i Chris Lavis od 1997 r. tworzą wspólnie grupę artystyczną Clyde Henry Productions. Ich pierwszy profesjonalny film „Madame Tutli-Putli”, zrealizowany w 2007 r., otrzymał dwie nagrody w Cannes oraz nominację do Oscara. Dostrzeżony w tym roku przez Akademików obraz „The Girl Who Cried Pearls” opowiada historię biednego chłopca zakochanego w dziewczynce, której smutek przemienia się w perły. Sprzedaje je pracownikowi lombardu, który zawsze pragnie więcej.
CZYTAJ DALEJ

Damy z Bogiem radę (16 III 2026)

2026-03-16 14:41

Karol Porwich/Niedziela

Ks. Wojciech Węgrzyniak

Ks. Wojciech Węgrzyniak
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję