W sercach czternastu mężczyzn wybrzmiał głos Pana Jezusa, który w Wieczerniku wymienił imiona kapłanów wszystkich wieków. Przyjęli święcenia kapłańskie 19 maja br. w świdnickiej katedrze z rąk swego biskupa. Otoczeni bliskimi, rodziną i przyjaciółmi, niesieni modlitwą tylu wiernych stali się szafarzami Bożych tajemnic. Odtąd będą kapłanami na wzór Jezusa Chrystusa. Czego możemy im życzyć? Nowożeńcy ślubują sobie wierność i dozgonną miłość, przyjęcie potomstwa i wychowanie go w świętej wierze katolickiej. Na pozór dwa różne sakramenty, w rzeczywistości tak samo wymagające i trudne. Pozwólcie, Drodzy Neoprezbiterzy, że jako mąż i ojciec złożę wam, kapłanom, życzenia: bądźcie wytrwali i wierni w powołaniu, mężni wobec pokus i zagrożeń, ufni w chwilach trudnych, zginajcie kolana, ilekroć słabość was dopadnie, stawajcie odważnie w obronie świętej wiary katolickiej i przede wszystkim kochajcie Eucharystię. Nie ma na całym świecie piękniejszego i ważniejszego wydarzenia od Mszy św., nawet tej odprawionej w małym wiejskim kościółku. Jesteście sami, ale nie samotni. Bądźcie dla ludzi kapłanami, a z ludźmi braćmi. Młodzieży imponujcie dojrzałą i mądrą przyjaźnią. Kurczowo trzymajcie się krzyża. Módlcie się, módlcie się, módlcie się… to budzi czujność, a przecież wróg nie śpi. Życzę wam, Drodzy Kapłani, ludzkiej życzliwości, zdrowia i radości. Opieki Matki Bożej i waszych świętych patronów. Wszystkich bez wyjątku polecam błogosławionym kapłanom, a w szczególności bł. Janowi Pawłowi II, bł. Jerzemu Popiełuszcze i bł. Gerhardowi Hirchfelderowi. Gdziekolwiek Pan was pośle, bądźcie wiernymi świadkami Chrystusa. Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość. Życzę wam świętego kapłaństwa. Bądźcie więc święci, jak Bóg jest Święty.

KS. DARIUSZ BALCEREK

parafia pw. Chrystusa Króla w Dzierżoniowie
Kapłaństwo upatruje jako służbę drugiemu człowiekowi poprzez sprawowanie sakramentów. Każdego dnia chce być z tymi najmniejszymi i najsłabszymi. Chce pracować z młodzieżą i ludźmi chorymi. W centrum swej posługi stawia głoszenie Słowa Bożego, Eucharystię i rozdzielanie Ciała Pańskiego. Chce docierać do tych, którzy nie mają możliwości uczestniczenia w Komunii św.

KS. ANDRZEJ FRANKÓW

parafia pw. św. Franciszka z Asyżu w Świebodzicach
Od dawna drogę swojego życia, chciał ukierunkować na służbę drugiemu człowiekowi. Śmierć Jana Pawła II oraz świadectwo życia niektórych kapłanów pomogło mu wybrać drogę naśladowania Chrystusa w Jego kapłaństwie. Czerpie przykład od swoich patronów: św. Franciszka z Asyżu i św. Andrzeja Apostoła. Swoją przyszłość wiąże z pracą duszpasterską w parafii.

KS. MATEUSZ GRABOŃ

parafia pw. św. Barbary w Nowej Rudzie
Chce być księdzem nadziei, wskazującym, że jedynym i prawdziwym dobrem, jakie człowiek może spotkać, jest Bóg. Jako kapłan będzie chciał się skupić na niebezpieczeństwach duchowych, w sposób szczególny zwrócić uwagę na różne formy magii, wróżb i okultyzmu. Specjalną troską pragnie otoczyć młodzież, która pomimo wielu różnych trudności poszukuje prawdziwych i trwałych wartości.

KS. KRZYSZTOF PAPIERZ

parafia pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Jaworzynie Śląskiej
W swoim życiu kapłańskim chce w sposób szczególny stać się prawdziwym świadkiem Chrystusowej Ewangelii w służbie Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi. Swoim mottem uczynił słowa wypowiedziane przez bł. Jerzego Popiełuszkę, które stają w obronie wartości atakowanych i negowanych: wiary, prawdy, miłości, szacunku wobec bliźniego i wobec życia.

KS. ARTUR MERHOLC

parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarowie
Do seminarium wstępował po śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II. Już wtedy chciał być blisko ludzi na wzór Papieża. Chce, aby kapłaństwo było realizacją tych właśnie ideałów. Chciałby przede wszystkim być dobrym człowiekiem i chrześcijaninem oraz wiernym kapłanem Chrystusa. Chce być niedoskonałym narzędziem w ręku Boga, który z niczego potrafi zdziałać „coś”.

KS. KRZYSZTOF MIELNIK

parafia pw. św. Marcina w Piławie Górnej
Pytany, dlaczego został kapłanem, odpowiada, że po to, aby pomagać ludziom w odkrywaniu Pana Boga. Jako miejsce poszukiwań Pana Boga wskazuje ludzkie serca oraz drugiego człowieka. Swoją przyszłość upatruje w duszpasterstwie parafialnym, uważa, że jest to właściwe miejsce, aby zrealizować wyznaczony cel. Praca w parafii daje możliwość docierania do ludzi.

KS. ŁUKASZ KOPCZYŃSKI

parafia pw. św. Mikołaja w Nowej Rudzie
Odkąd pamięta, zawsze chciał zostać księdzem. Już od młodzieńczych lat był blisko Kościoła jako ministrant i członek chóru parafialnego. Wie, że wybiera trudną drogę, ale wie też, komu zaufał i w kogo wierzy. Jest pewien swojego wyboru. Jako kapłan chce być świadkiem Jezusa. Modli się o owocne kapłaństwo wierne powołaniu do końca życia dla pożytku ludzi i Kościoła.

KS. JAKUB KLIMONTOWSKI

parafia pw. Narodzenia NMP w Krużlowej Wyżnej (diecezja tarnowska)
Jego powołanie dojrzewało powoli. Zawsze blisko Kościoła, jako ministrant służył przy ołtarzu. Wątpliwości na krótko pojawiły się w szkole średniej. Pracę duszpasterską chce związać z młodzieżą, małżeństwami, a także ze związkami niesakramentalnymi. Zauważa kryzys rodziny, uważa, że nie może pozostać wobec tego obojętnym.

KS. PAWEŁ KILIMNIK

parafia pw. św. Barbary w Nowej Rudzie
Uważa, że najtrudniej powiedzieć: dlaczego ja? Swoje powołanie postrzega jako walkę o samego siebie. Zauważa jakąś Bożą logikę działania, która doprowadziła go do kapłaństwa. Z ufnością patrzy w przyszłość, gotowy na szerokie horyzonty duszpasterskiego działania, gdziekolwiek pośle go Bóg. Chce być kapłanem zawierzenia Bogu, który prowadzi po właściwych ścieżkach.

KS. PAWEŁ LASKA

parafia pw. św. Mikołaja w Pruchniku (archidiecezja przemyska)
Powoli w miarę dorastania odkrywał swoją drogę. Służba ministrancka i obecność duchownych tworzyły klimat, w którym odkrył, że kapłaństwo to jego powołanie, w którym będzie realizował swoją drogę ku świętości. Chce być narzędziem w rękach Pana, głoszącym kochającego, miłującego i przebaczającego Boga każdemu człowiekowi, do którego Bóg go pośle.

KS. RAFAŁ ZALESKI

parafia pw. św. Marcina w Piławie Górnej
Stwierdza, że trudno jest mu powiedzieć, dlaczego chce być księdzem. Po prostu czuje taką wewnętrzną pewność co do tego, że jest to droga, którą wybrał dla niego Bóg. Szczerze ufa, że jego drogę zna Pan Bóg i będzie ją stopniowo odkrywał. Nie planuje więc swojej przyszłości. Zostawia to Panu Bogu. Podkreśla, że Jemu oddaje się całkowicie. Będzie tak, jak On tego chce.

KS. TOMASZ SPYRKA

parafia pw. św. Jakuba w Pieszycach
Pragnie być kapłanem na wzór Jezusa Chrystusa i oddać cały swój czas i życie oraz samego siebie Bogu Ojcu, który jest w niebie. Z zapałem poświęcić się dla dobra drugiego człowieka, aby doprowadzić każdego do świętości. Dlatego też wybrał słowa bł. Matki Teresy z Kalkuty za motto swojego życia kapłańskiego, które brzmią następująco: „Jestem małym ołówkiem w ręku Boga”.

KS. PAWEŁ SIWEK

parafia pw. Dziesięciu Tysięcy Męczenników w Turkowych (diecezja kaliska)
Odkąd pamięta, pragnienie bycia księdzem gościło w jego sercu, od dzieciństwa blisko Kościoła, jako ministrant od pierwszej klasy szkoły podstawowej. Swoje kapłaństwo chciałby realizować poprzez nieustanne odkrywanie Chrystusa przebywającego w sercu każdego człowieka, zwłaszcza tego najbardziej potrzebującego i szukającego pomocnej dłoni.

KS. MATEUSZ URDZELA

parafia pw. Nawiedzenia NMP w Wabienicach (archidiecezja wrocławska)
Swoim zawołaniem kapłańskim uczynił słowa: „Ufaj, synu!” (Mt 9,2). Swoje powołanie nazywa za bł. Janem Pawłem II „darem i tajemnicą”. Nie umie odpowiedzieć, dlaczego właśnie on usłyszał w swoim sercu: „Pójdź za Mną!”. Z odwagą przyznaje, że chce swoje kapłaństwo uczynić świętym. Szczególne miejsce w jego sercu zajmują młodzi i niepełnosprawni.