Umiłowani Siostry i Bracia!
Podczas sierpniowej pielgrzymki na krakowskich Błoniach Ojciec Święty Jan Paweł II mówił nam, że "nadszedł czas, aby orędzie o Bożym Miłosierdziu wlało w ludzkie serca nadzieję i stało się zarzewiem nowej cywilizacji - cywilizacji miłości". W tym też duchu odpowiedzieliśmy na nieszczęście powodzi, jakie dotknęło naszych sąsiadów w Europie. Z różnych stron naszego kraju popłynęła pomoc do Czech, Austrii, Niemiec, na Słowację, Węgry i do Francji. Do poszkodowanych pospieszyli polscy ratownicy, żołnierze i strażacy. Wielu z nas spontanicznie włączyło się w humanitarne wsparcie poprzez ofiary pieniężne i dary rzeczowe dla powodzian.
Wyrażam dziś wdzięczność Księżom Biskupom za ogłoszone apele o pomoc dla poszkodowanych; Księżom Proboszczom i ich współpracownikom w duszpasterstwie parafialnym - za zebrane dary; wszystkim Ofiarodawcom i ludziom dobrej woli - za gest serc i dowód solidarności z tymi, których dotknęło nieszczęście. Szczególną modlitwą obejmuję tych rodaków, którzy osobiście pospieszyli na ratunek ludziom dotkniętym skutkami żywiołu w ich miejscach zamieszkania.
Pamiętamy wsparcie udzielone nam w roku 1997 i w następnych latach, gdy powódź niszczyła różne regiony naszej Ojczyzny. Obecnie chcemy w duchu solidarności i wdzięczności wspomóc mieszkańców sąsiednich krajów, których dotknęło to nieszczęście. Caritas Polska, jak też wiele innych instytucji i organizacji charytatywnych, przekazuje niezbędną pomoc dla poszkodowanych oraz przygotowuje programy odbudowy zniszczonych domów mieszkalnych, placówek medycznych i socjalnych. Nasze indywidualne ofiary - nawet niewielkie - pozwolą na przywrócenie nadziei na lepszą przyszłość bliźnim, którzy niejednokrotnie stracili dorobek całego życia. Bądźmy świadkami Bożego miłosierdzia! Bądźmy solidarni i szczodrzy, niosąc pomoc ludziom cierpiącym z powodu katastrof nawiedzających nasz kontynent!
Wszystkim uczestniczącym w niesieniu pomocy naszym bliźnim boleśnie dotkniętym skutkami żywiołu i wszystkim Ofiarodawcom z serca błogosławię.
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
W niedzielę 1 marca Papież spotka się ze wspólnotą na wschodnich obrzeżach Rzymu, w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w dzielnicy Quarticciolo. To jeden z najtrudniejszych rejonów Rzymu. Pleni się tam handel narkotykami, prostytucja, napaści, uczestnicy procesji religijnych bywają opluwani. „Przeciwdziałamy upadkowi dzielnicy, niosąc nadzieję Ewangelii” – mówi proboszcz, o. Daniele Canali, oczekując, że nowym promień światła zabłyśnie dzięki wizycie Papieża.
Podziel się cytatem
– mówi o. Daniele Canali, proboszcz parafii Wniebowstąpienia Pańskiego przy via Manfredonia 5, na wschodnich przedmieściach Rzymu. Nie precyzuje, czy „zejście” odnosi się wyłącznie do położenia urbanistycznego dzielnicy, czy raczej jest metaforą, mającą głębsze znaczenie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
