Była to pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Częstochowy i w programie było spotkanie mieszkańców Częstochowy z Papieżem przed kościołem św. Zygmunta. Duży plac i boczne ulice były gęsto wypełnione rozentuzjazmowanymi częstochowianami i wiernymi przybyłymi z sąsiedztwa. A ja miałem zaszczyt przez prawie dwie godziny prowadzić śpiewy, modlitwy i komentarz, stojąc przy zaimprowizowanym ołtarzu na frontonie kościoła. Pamiętam, że wtedy pięknie się opaliłem i trochę ochrypłem... Gdy Ojciec Święty przybył - entuzjazm osiągnął szczyty. Przemówił Biskup Ordynariusz, przywitał Ojca Świętego, a przed ołtarzem leżały piękne kamienie węgielne do poświęcenia przez Papieża - pod budowę dwunastu kościołów! Ku czci Papieża ówczesne władze dały te 12 pozwoleń. A ja „podrzuciłem” trochę mniejszy kamień węgielny pod planowaną budowę Domu Księży Emerytów przy ul. 3 Maja. I kiedy Ojciec Święty miał te kamienie kropić wodą święconą, ująłem go za rękę i pokazałem ten najskromniejszy kamień. A Ojciec Święty pokropił go najobficiej, tak, aż się księża śmiali. A budowniczy tego Domu - Jan Długosz, brat Księdza Biskupa, serdecznie powiedział: „I dobrze Ojciec Święty poświęcił, bo nawet nikomu cegła na palec u nogi nie upadła”...
I ten pamiątkowy kamień jest wmurowany w ścianę frontową nowego Domu Księży Emerytów.
Z kardynałem Wojtyłą
W dawnym kalendarzu liturgicznym święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny było obchodzone 2 lipca - na początku wakacji.
Był to dzień pielgrzymki nauczycielstwa na Jasną Górę - właśnie na początku wakacji. A ja w tych latach, kiedy kard. Wojtyła był biskupem krakowskim, byłem duszpasterzem nauczycieli, mianowanym przez Prymasa Wyszyńskiego. Otrzymałem telefon z Warszawy, że Prymas Wyszyński przyjechać nie może, bo czuje się źle, więc żebym na tę pielgrzymkę jako głównego celebransa zaprosił kard. Wojtyłę. Pojechałem, zostałem przyjęty i gdy mu przedłożyłem moją prośbę, powiedział bez wahania: „Dobrze! Niech sobie Ksiądz Prymas odpocznie!”. Byłem zbudowany tą jego gotowością i pomyślałem o sobie, że chyba bym się tak łatwo nie zgodził. Natomiast kiedy spotkaliśmy się po wyborze Jana Pawła II, niektóre panie z Krakowa mówiły serdecznie: „Kto by to pomyślał!”.
Autor listu łączy modlitwę z posłuszeństwem. Zdanie „O cokolwiek prosimy, otrzymujemy od Niego” pokazuje relację, w której prośba rodzi się z życia „podobającego się Bogu”. Prośba dojrzewa w przestrzeni przykazania. Przykazanie ma dwa wymiary, a tworzy jedno centrum: wiara w imię Jezusa Chrystusa i miłość wzajemna. W Biblii „imię” oznacza osobę i jej obecność. Wiara dotyka więc relacji, a nie samego poglądu. Miłość braterska pokazuje, do kogo należy serce. Autor powtarza motyw „trwania” (menō). To słowo opisuje zamieszkanie. Człowiek mieszka w Bogu, a Bóg mieszka w człowieku. Znakiem tej obecności pozostaje Duch dany wierzącym. Z tego miejsca rodzi się odwaga modlitwy i wewnętrzny pokój.
„Pięknie stać się pielgrzymami nadziei. I pięknie być nimi nadal razem!” - powiedział Leon XIV podczas Mszy św. w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wcześniej papież dokonał zamknięcia Drzwi Świętych w watykańskiej Bazylice św. Piotra kończąc tym samym Rok Jubileuszowy. Jego hasło brzmiało: „Pielgrzymi nadziei”.
W homilii Leon XIV zwrócił uwagę, iż wydarzenie Objawienia Pańskiego zawsze wprowadza niepokój i zmianę: jednych napełnia radością i nadzieją, innych lękiem i oporem. Mędrcy, poruszeni światłem gwiazdy, symbolizują ludzi poszukujących, gotowych wyruszyć w drogę i zaryzykować, podczas gdy Herod i Jerozolima reagują strachem, próbą kontroli i zamknięciem na nowość Boga. „Ta reakcja stanowi wyzwanie również dla nas, jako Kościoła” - zauważył Ojciec Święty.
Do poszukiwania dróg i sposobów realizacji intuicji II Soboru Watykańskiego zachęcił Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Zapowiedział, iż właśnie tej tematyce pragnie poświęcić nowy cykl swych katechez.
Papież podkreślił, iż celem tych katechez będzie odkrycie na nowo znaczenia Soboru nie przez interpretacje i „pogłoski”, lecz przez bezpośredni kontakt z jego nauczaniem, które pozostaje aktualnym Magisterium i punktem odniesienia dla drogi Kościoła. Leon XIV stwierdził, że zakończony przed 60 laty Sobór Watykański II, był wielką łaską dla Kościoła: ukazał Boga jako Ojca wzywającego ludzi do synostwa w Chrystusie, przedstawił Kościół jako misterium komunii i sakrament jedności, zapoczątkował reformę liturgiczną oraz zachęcił do czynnego udziału całego Ludu Bożego. Jednocześnie otworzył Kościół na dialog ze światem, ekumenizm i współodpowiedzialność za sprawy ludzkości. „Ten duch, ta postawa wewnętrzna muszą cechować nasze życie duchowe i działalność duszpasterską Kościoła, ponieważ powinniśmy jeszcze pełniej zrealizować reformę kościelną w wymiarze posługi, a w obliczu dzisiejszych wyzwań jesteśmy wezwani do pozostawania bacznymi interpretatorami znaków czasu, radosnymi głosicielami Ewangelii, odważnymi świadkami sprawiedliwości i pokoju” - powiedział Ojciec Święty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
